Ui (bouwkunst)

Een ui is een spits toelopende, bolvormige bekroning van een toren, veelal een kerktoren.

De ui kan opengewerkt zijn of gesloten en bekleed met dakbedekking (bijvoorbeeld met leisteen of hout). Boven op de ui staat vaak een kruis of een windhaan. Veel beroemde uienkoepels zijn te vinden in Rusland, waar zij het meest voorkomen in de traditionele kerkgebouwen (Russisch: луковичная глава, loekovitsjnaja glava, letterlijk uienhoofd); deze bouw komt ook voor in Oost-Europa en het Midden-Oosten.

In het Duitse taalgebied komen veel gebouwen voor, vooral kerkgebouwen, die torens met uivormige koepels hebben. Veel van deze koepels dateren uit de tijd van de barok, de 17e of 18e eeuw. De meeste van dit soort koepels staan in Zuid-Duitsland, en in aangrenzende streken in Zwitserland en Oostenrijk. Gebruikelijke benamingen in de Duitse taal hiervoor zijn: Zwiebelturm en Welsche Haube. Dit laatste betekent ongeveer: buitenlandse muts, kap. De herkomst van deze, zeer veel gebruikte, Duitse vakterm is onbekend.

Voorbeelden

Groenplaats in het centrum van Antwerpen
De Sint-Petrus- en Pauluskerk te Hansbeke
De Sint-Aldegondiskerk te Mespelare
Belfort van Bergen
Johannes-de-doperkerk Deinum

België

Religieuze bouwwerken

Andere bouwwerken

Luxemburg

Nederland

Religieuze bouwwerken

Andere bouwwerken

In Noord-Nederland worden de uivormige bekroningen op de torens van sommige staten, borgen en kerken 'siepel' genoemd.

Frankrijk

Zwitserland

Italië

Oostenrijk

Duitsland

Denemarken

Fotogalerij

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.