Klaas Tindemans

Klaas Tindemans
Klaas Tindemans op Het Theaterfestival 2017 in het Kaaitheater.
Klaas Tindemans op Het Theaterfestival 2017 in het Kaaitheater.
Algemene informatie
Geboren 1959
Antwerpen
Nationaliteit Belgisch
Beroep Dramaturg, toneelschrijver, recensent, theatercriticus

Klaas Tindemans (Antwerpen, 1959) is een Belgisch dramaturg, schrijver, theatercriticus en academicus. Tindemans studeerde rechten en promoveerde tot doctor in de Rechten. Hij is als docent en onderzoeker verbonden aan het RITCS, het Koninklijk Conservatorium Brussel en de Vrije Universiteit Brussel. Eerder was hij onderzoeker en docent aan de KULeuven en de Universiteit van Tilburg.[1] Hij schrijft sinds de vroege jaren 80 als theaterrecensent voor onder meer De Standaard, Etcetera en Streven en Pzazz. In 1998 werd hij hoofd van het Vlaams Theater Instituut (nu onderdeel van Kunstenpunt), een functie die hij uitoefende tot 2001. Nadien legde hij zich toe op onderzoek en onderwijs in dramaturgie, theatergeschiedenis en cultuurbeleid aan verschillende Belgische instellingen.

Werk als dramaturg

Tindemans werkte als dramaturg voor een breed scala aan gezelschappen en huizen, waaronder:[2]

Hij werkte samen met uiteenlopende regisseurs, waaronder:

  • Ivo van Hove – talrijke producties, zoals Macbeth, Don Carlos, Het Zuiden en Ajax/Antigone.
  • Thierry Salmon – La passion de Gilles (1990).
  • Ursel Herrmann – Medea (1993).
  • Lucas VandervostDe reisleidster (1989).
  • Mieja Hollevoet – jeugdvoorstellingen bij BRONKS.
  • Randi de VliegheToope en Toetonne (Bronks).
  • Raven RuëllStoksielalleen (Bronks).
  • Johan DehollanderIn de meidoorn (Bronks).
  • Onny Huisink – Riket met de kuif (Speeltheater Holland).

Publicaties

Tindemans schrijft zowel academische als bredere werken over theater en politiek, waaronder:

  • De dramatische samenleving: een politieke cultuurgeschiedenis (2019, Pelckmans Pro).
  • The Dramatic Society: Essays on Contemporary Performance and Political Theory (2022, Routledge).

Daarnaast publiceerde hij vele artikelen, opiniestukken en essays over onder meer politiek, theatraliteit en cultuurbeleid.

Referenties