Kiekeboe (spel)

Kiekeboe is een spelletje dat doorgaans wordt gespeeld met baby's of jonge kinderen. Een van de spelers verbergt zijn of haar gezicht achter de handen of bijvoorbeeld achter een deur, kast of boom, of houdt een voorwerp zoals een kussen voor het gezicht. Na enkele seconden maakt de speler, terwijl hij of zij "kiekeboe!" roept, het gezicht weer zichtbaar.

Het spel is eenvoudig, maar heeft een belangrijke rol in de vroege ontwikkeling van jonge kinderen.

Ontwikkelingspsychologen veronderstellen dat het spel kiekeboe verband houdt met het vermogen van een kind om objectpermanentie te begrijpen. Objectpermanentie verwijst naar het besef dat objecten blijven bestaan, ook wanneer ze tijdelijk niet zichtbaar zijn.

In de vroege sensomotorische fase van de ontwikkeling is een kind nog niet in staat dit concept te begrijpen. De Zwitserse psycholoog Jean Piaget voerde experimenten uit met baby’s en concludeerde dat het besef van objectpermanentie meestal rond de leeftijd van ongeveer zes maanden ontstaat. Baby’s jonger dan die leeftijd zijn over het algemeen nog te jong om dit begrip te hebben.^[1][2]