Kees Wiese

Kees Wiese
Persoonsgegevens
Geboortedatum 23 april 1936Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats UtrechtBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 18 juni 2020Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats GroningenBewerken op Wikidata
Opleiding en beroep
Beroep dichter, journalist[1]Bewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Geschreven voor Nieuwsblad van het NoordenBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Raad voor de JournalistiekBewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Kees Wiese (Utrecht, 23 april 1936Groningen, 18 juni 2020) was een Nederlands wetenschapsjournalist en dichter.

Loopbaan

Wiese was werkzaam in Den Helder en Middelburg (waar hij zijn vrouw leerde kennen) voordat hij in Groningen ging werken. Wiese was vanaf 1963 jarenlang verbonden aan het Nieuwsblad van het Noorden wanneer het idee bestaat om een professionele opleiding journalistiek op academisch niveau te starten in en om Groningen. Allereerst is er vanuit die krant de oprichting van de Stichting Groninger Studie Journalistiek (GSJ), waarvan Ton Schuurmans voorzitter, Wiese secretaris en Dick Dalmolen penningmeester worden. Er was al de School voor Journalistiek op HBO-niveau, maar een universitaire opleiding was er nog niet. De krant en Universiteit Groningen namen verder het initiatief over. Ondertussen werd er overleg gepleegd met de Nederlandse Vereniging van Journalisten en het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren. De opleiding ging op studieseizoen 1922/1993 van kracht. Later zou de universiteit de Kees Wiese Duit (wij was muntliefhebber) instellen, een prijs voor scripties.[2]

Behalve journalist was hij politiek redacteur, commentator en columnist (Den Haag op de korrel). Wiese was jarenlang lid van de Raad voor de Journalistiek. Hij was ook verbonden aan Het Vrije Volk (Middelburgperiode), Leeuwarder Courant en Provinciale Zeeuwse Courant. Spraakmakende zaken waren bezoeken aan Aidsconferenties, de onthulling van het SS-lidmaatschap van politicus Willem Aantjes en een langslepende euthanasieproblematiek voor een vrouw die al zestien jaar in coma lag en onderzoeksreizen naar Antarctica. Schrijven en dichten kwamen pas tot bloei na zijn pensionering.

Persoonlijk

Zijn rouwadvertentie begint met de toepasselijke tekst: Voor het laatst in de krant. Hij werd in besloten kring gecremeerd. Hij was vanaf 1963 enige tijd getrouwd met kunstenaar Olga Geers.[3]