Katie Uhlaender

Katie Uhlaender
Katie Uhlaender
Persoonlijke informatie
Naam Katie Uhlaender
Geboortedatum 17 juli 1984
Geboorteplaats Vail
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lengte 1,60 m
Gewicht 64 kg
Sportieve informatie
Discipline Skeleton
Olympische Spelen 2006, 2010, 2014, 2018, 2022
Extra Winnaar wereldbeker skeleton 2006/2007 en 2007/2008
Wereldkampioene skeleton 2012
Portaal  Portaalicoon   Sport

Katie Uhlaender (Vail, 17 juli 1984) is een Amerikaans skeletonster.

Carrière

Uhlaender deed aan atletiek en speelde basketbal in haar jeugd.[1] Uhlaender maakte haar wereldbekerdebuut op 26 november 2004 in Winterberg. Ze kwalificeerde zich voor de Olympische Winterspelen van 2006, waar ze goed was voor een zesde plaats. Net voor de Spelen raakte haar coach in opspraak door een zedenzaak en een teamgenoot testte positief op een maskeerproduct.[2] Op 2 december 2006 won ze haar eerste wereldbekerwedstrijd in het Canadese Calgary. In hetzelfde seizoen won ze nog 4 wereldbekerwedstrijden waardoor ze ook de eindoverwinning in de wereldbeker skeleton 2006/2007 in de wacht sleepte. In 2007 won ze ook brons op het wereldkampioenschap in Sankt Moritz. Uhlaender won ook de wereldbeker 2007/2008.

Op de wereldkampioenschappen skeleton 2008 behaalde ze de zilveren medaille op het individuele nummer, maar ook de bronzen medaille in de landenwedstrijd.

Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver gleed Uhlaender naar de elfde plaats. Twee jaar later, op de Wereldkampioenschappen skeleton 2012 behaalde ze haar eerste wereldtitel. Enkele dagen later werd ze ook wereldkampioene met het Amerikaanse team in de landenwedstrijd. Van 2011 tot 2013 was ze ook actief als gewichtshefster en probeerde ze zich te kwalificeren voor de Olympische Zomerspelen, ze was ook kortstondig baanwielrenster.

Op de Olympische Winterspelen 2014 werd Uhlaender vierde op slechts vier honderdsten van de Russische Jelena Nikitina, nadien sprak ze zich meermaals kritisch uit over het Russische dopingprogramma.[3][4] In 2018 nam ze opnieuw deel ditmaal behaalde ze een maar een dertiende plaats. Op de Winterspelen in 2022 nam ze voor de vijfde keer deel en werd 6e net zoals haar eerste deelname zestien jaar eerder.

Uhlaender neemt kende haar grootste successen voor haar blessures en het herstel van meerdere zware operaties in 2009 aan haar knieschijf; ze onderging in totaal twaalf verschillende operaties in haar carrière.[5] In 2016 werd er een auto-immuunziekte bij haar vastgesteld. In 2017 ontdekte ze het overlijden van haar goede vriend Steven Holcombin zijn hotelkamer.[6] Nadien nam ze nog verschillende malen deel aan de wereldbeker en scoorde nog steeds goede resultaten maar kon geen top 10 resultaat in de eindranking meer behalen. Na lange tijd niet te hebben deelgenomen aan het wereldkampioenschap behaalde ze in 2021 een zesde plaats.

Privé

Ze is de dochter van honkbalspeler en coach Ted Uhlaender die in 2009 overleed toen ze actief was in een wereldbekerwedstrijd, ze hoorde pas nadien van zijn overlijden.

Resultaten

Olympische Spelen

JaarPlaatsOnderdeel
2006Vlag van Italië Turijn6e
2010Vlag van Canada Vancouver11e
2014Vlag van Rusland Sotsji4e
2018Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang13e
2022Vlag van China Peking6e

Wereldkampioenschappen

JaarPlaatsOnderdeel
2005Vlag van Canada Calgary7e individueel
2007Vlag van Zwitserland Sankt MoritzBrons individueel
2008Vlag van Duitsland AltenbergZilver individueel
Brons landenwedstrijd
2009Vlag van Verenigde Staten Lake Placid7e individueel
Brons landenwedstrijd
2011Vlag van Duitsland Königssee9e individueel
9e landenwedstrijd
2012Vlag van Verenigde Staten Lake PlacidGoud individueel
Goud landenwedstrijd
2013Vlag van Zwitserland Sankt Moritz7e individueel
8e landenwedstrijd
2016Vlag van Oostenrijk Igls10e individueel
10e met gemengdlandenteam
2021Vlag van Duitsland Altenberg6e Individueel

Wereldbeker

Eindklasseringen

SeizoenRang
2004/20056e
2005/20064e
2006/2007Goud
2007/2008Goud
2008/2009Brons
2009/20107e
2010/201124e
2011/201211e
2012/2013Brons
2013/201412e
2014/2015/
2015/2016/
2016/201716e
2017/201812e
2018/2019/
2019/2020/
2020/202118e
2021/202213e

Wereldbekerzeges

DatumPlaats
2 december 2006Vlag van Canada Calgary
9 december 2006Vlag van Verenigde Staten Park City
17 december 2006Vlag van Verenigde Staten Lake Placid
14 januari 2007Vlag van Japan Nagano
18 februari 2007Vlag van Duitsland Winterberg
14 december 2007Vlag van Verenigde Staten Lake Placid
18 januari 2008Vlag van Italië Cesana Torinese
26 januari 2008Vlag van Zwitserland Sankt Moritz
2 februari 2008Vlag van Duitsland Königssee
17 november 2012Vlag van Verenigde Staten Park City
15 december 2012Vlag van Verenigde Staten La Plagne