Karine Claassen
| Karine Claassen | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboren | 24 januari 1990 Jette | |
| Nationaliteit | Belg | |
| Beroep | Televisiemaakster, presentatrice, journaliste | |
| Familie | ||
| Partner | Wouter Heymans | |
Karine Claassen (Jette, 24 januari 1990) is een Vlaamse televisiemaakster, presentatrice en journaliste.
Biografie en loopbaan
Karine Claassen groeide op in Tielt-Winge.[1][2] Zij is gehuwd met Wouter Heymans, zelfstandig eindredacteur en is sinds 2021 moeder van een zoontje.[1][3]
Opleiding
Tijdens haar middelbare studies aan het Sint-Jozefscollege in Aarschot ging Claassen avondlessen dansen volgen in Brussel. Ze wou danseres worden en begon na haar studies aan een danscarrière met het Leuvense jongerengezelschap Fabuleus. Ze ging op aanraden van haar ouders kunstgeschiedenis studeren aan UGent, waar ze na twee jaar mee stopte om over te schakelen naar de meer praktijkgerichte opleiding journalistiek aan de Erasmushogeschool in Brussel, waar ze in 2012 haar bachelor in de journalistiek behaalde.[4][5][6] Tijdens deze studies volgde ze stages bij Knack, het Fonds Pascal Decroos en bij het duidingsmagazine Terzake van de VRT.[6][7] In de journalistiek vond ze een nieuwe passie die ze verkoos boven een toekomst in de danswereld.[5]
Journaliste
in 2012 werd ze bij de VRT aangenomen als journalist voor Terzake op Canvas.[6] Ze raakte in 2015 bekend bij het grote publiek. Ze was toevallig in Parijs op het moment van de aanslag op Charlie Hebdo en kon ter plaatse verslag uitbrengen, samen met interviews van buurtbewoners, voor Het Journaal, Terzake en De Afspraak.[8] Zij werd enkele dagen daarna uitgenodigd in de talkshow "Bart & Siska" op VRT 1.[9]
Tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2015 was ze voor de VRT co-presentator met Björn Soenens.[10] Ze stapte over naar het duidingsprogramma De Afspraak op Canvas waar ze opviel als reporter van onder mensensmokkelaars aan de Noord-Macedonische grens en van de verschijning van de boerkini aan de Belgische kust.[11][12]
Programmamaakster
Eind 2016 kreeg ze haar eigen programma met de reportagereeks "Dwars door Amerika".[13] Ze reisde gedurende drie weken doorheen de Verenigde Staten op zoek naar verhalen van twintigers tijdens het eerste jaar van het presidentschap van Donald Trump.[14] Ze viel op door haar emotionele betrokkenheid tijdens de getuigenissen.[13] Voor deze reeks won ze de prijs "rijzende ster" tijdens de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren in 2017.[15][16] De reeks werd gevolgd door "Dwars door Frankrijk", een programma over jongeren in Frankrijk naar aanleiding van de Franse presidentsverkiezingen in 2017.[17][18]
Ze werd opgemerkt door Eric Goens en maakte haar eerste externe VRT productie bij zijn productiehuis Bargoens.[11] Voor Bargoens maakte Claassen in 2018 het programma "Afscheid" voor VRT (Eén) over vijf Vlamingen in de laatste fase van hun leven; vier van hen zouden de eerste uitzending niet halen.[19]
Nog in 2018 maakte ze voor VRT Eén de reeks "Bloed zweet en Luxeproblemen" waarin ze de wereld rondreisde met kinderen van bekende Vlamingen op zoek naar de oorsprong van onze luxeproducten die in ellendige omstandigheden Afrika en Azië worden geproduceerd. Deze reeks werd eind 2018 en begin 2019 uitgezonden..[20][21]
In 2020 zou Claassen een vervolg maken op "Dwars door Amerika", ze wilde het onder andere over racisme hebben. Deze reportagereeks kon echter niet doorgaan wegens de pandemie.[1] In de plaats daarvan stelde de VRT haar voor om een reeks te maken over racisme in Vlaanderen. Claassen, die toen zwanger was, maakte in samenwerking met het productiehuis Panenka "Het Leven in Kleur" voor Canvas, waarin ze met getuigen praatte over de impact van racisme.[1] Dit thema lag op persoonlijk en emotioneel vlak zeer gevoelig bij Claassen, daar ze als dochter van een moeder met Congolees-Zambiaanse roots[2] en een vader van Belgisch-Nederlandse herkomst zelf een vrouw van kleur is.[1][22][23] Met dit programma kreeg ze een eervolle vermelding voor de HA! van Humo in 2021, won ze in 2022 de Ensor voor Beste TV Documentaire en kreeg ze een nominatie voor de Prix d'Europe.[24][25][26]
In 2023 maakte Claassen het Canvas-programma "Waarom Wachten" waarin ze bekende Vlamingen en hun ouders of kinderen een wandeling liet maken en er in slaagde om onbespreekbare topics bespreekbaar te laten worden.[27][28] De reeks kreeg een tweede seizoen.
In de reeks "Op een Ander" die ze in 2024 in samenwerking met het productiehuis Borgerhoff & Lamberigts voor Canvas maakte ging ze in België mensen interviewen die in soort microcosmos leven met eigen regels en waarden zoals een dogmatische priestergemeenschap, een virtuele wereld, een rondreizende circusfamilie of een commune een ander leven leiden dan wat doorgaans als "normaal" wordt beschouwd.[29][30][31][29] Ze viel op met haar zeer directe en niet aflatende stijl van vragen stellen.[31]
Eind 2024 presenteerde ze het taboedoorbrekende programma "De Grote Boodschap" op VRT Een waarin ze samen met experten het taboe wilden doorbreken rond problemen met het maag-darmstelsel.[32][33][34]
Einde exclusiviteitscontract VRT
In 2025 raakte bekend dat haar exclusiviteitscontract bij VRT werd stopgezet om besparingsredenen. Ze kan op zelfstandige basis programma's voor de VRT blijven maken, maar ook voor andere zenders of bedrijven werken.[35] In het najaar van 2025 kan ze hierdoor als Bekende Vlaming deelnemen aan het VTM programma ‘Special Forces: wie durft wint’.[36] Karine Claassen haalde samen met Thomas Van Der Plaetsen in het einde van de missie.[37] Omdat Claassen steeds zich zelf bleef tijdens deze reeks werd ze onverwacht een rolmodel voor veel jongeren.[38]
Referenties en Bronnen
- 1 2 3 4 5 de Leur, Tom, "Karine Claassen (31) maakt programma over racisme: “Ik vind het absurd dat ik mij moet verdedigen dat ik van hier ben”", Het Nieuwsblad, 9 oktober 2021. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- 1 2 Pycke, Sofie, "Karine en William Claassen, zus en broer: ‘Sinds papa’s dood hebben we échte gesprekken’", De Morgen, 23 oktober 2021. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Michiels, Anke, "Interview. Eén-reporter Karine Claassen en echtgenoot Wouter Heymans: “We gingen een jaar uiteen, terwijl we elkaar doodgraag zagen”", HLN, 16 oktober 2021. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Delforge, Guy, Karine Claassen: “Stage is de basis van je journalistieke netwerk”. Erasmix (2022). Geraadpleegd op 2 augustus 2025.
- 1 2 HDP, De studententijd van VRT-reporter Karine Claassen. Guido (4 maart 2017). Geraadpleegd op 2 augustus 2025.
- 1 2 3 Delforge, Guy, Masters of Media The Young Wolves edition: VRT-reportagemaker Karine Claassen gaat geen enkel onderwerp uit de weg. Erasmix - Mediaplatform voor studenten (2022). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Redactie (22 februari 2022). Vrouw met Feeling: dit zijn de favorieten van tv-maakster Karine Claassen. Feeling 2022
- ↑ Duplex Karine Claassen (Parijs). Het archief.be. VRT (7 januari 2015). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Raes, Tom (13 januari 2015). Tv-review: 'Bart & Siska' op Eén. Humo 2015
- ↑ Amerikaanse presidentsdebatten live bij VRT. VRT Communicatie (2015). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- 1 2 Dalle, Kristof (14 augustus 2017). Reporter Karine Claassen: 'Ik denk dat ik wel op kan tegen een paar fucking katjes op YouTube... Knack Focus 2017
- ↑ Van de Perre, Kim, "Karine Claassen, de rijzende ster van de VRT: "Ik bén exotisch. So what?"", De Morgen, 9 oktober 2016. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- 1 2 Droeven, Valerie, "Horen emoties thuis in de journalistiek?", De Standaard, 21 januari 2017. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Sokol, Kirsten, Karine Claassen maakt reportage over de VS voor Eén. VRTnws (1 december 2016). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Prijzen en nominaties 2017. VRT (2017). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ De Jonge, Stefanie (31 juli 2017). Zomerliefdes (5): Onthaasten met VRT-journaliste Karine Claassen 'Ik ben heel intens in wat ik doe. Dat is mijn sterkte, maar het is ook erg vermoeiend. Humo 2017
- ↑ Broos, Robin, "Dwars door Frankrijk: "Jongeren ervaren breuk in de samenleving"", De Morgen, 27 april 2017. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Verstraete, Judit, Dwars door Frankrijk: hoe ziet jonge boksster haar toekomst in Frankrijk?. VRTnws (3 mei 2017). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Michiels, Anke, "Rijzende ster van de VRT Karine Claassen: "We babbelen niet makkelijk over de dood. Nochtans is het een zekerheid."", HLN, 28 april 2018. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Redactie, "Karine Claassen zet 6 BV-kinderen aan het werk in ‘Bloed, Zweet en Luxeproblemen’", HLN, 5 november 2018. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ "Bloed, zweet & luxeproblemen": kinderen van bekende Vlamingen ontdekken hoe onze luxeproducten gemaakt worden. VRTnws (5 november 2018). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Van Peer, Vincent, "Karine Claassen: ‘Ik heb wel wat van mezelf blootgegeven. En ik moet er geen doekjes om winden: eigenlijk is dit pure traumaverwerking’", De Morgen, 1 januari 2022. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Debeuckelaere, Heleen, "WIe is Karine Claassen?", De Standaard, 19 februari 2022. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Het leven in kleur - Karine Claassen. De Ensors (7 mei 2022). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Van Peer, Vincent (20 december 2021). Karine Claassen: ‘Misschien had ik dit interview wel nodig om te realiseren: Karine, je hebt iets goed gedaan!’. Humo 2021
- ↑ Het Leven in Kleur. Panenka. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Matthys, Herlinde (19 april 2023). Karine Claassen (32): ‘Ik durf meer mezelf zijn sinds ik mama ben’. Flair 2023
- ↑ Deridder, Isabelle, "‘Waarom wachten’ toont intieme gesprekken tussen Niels Destadsbader en z’n mama : “Ik hoop dat hij de liefde vindt”", HLN, 24 september 2024. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- 1 2 Karine Claassen gaat 'Op een ander' in bijzondere leefwerelden. VRT (2 april 2024). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Hoet, Ciska, "Op een ander’: ook de empathie van Karine Claassen heeft haar grenzen", De Morgen, 24 april 2024. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- 1 2 Dalle, Kristof, "‘Velen zagen mij als een stoere Brusselse chick met een groot bakkes. Niks is minder waar’", De Morgen, 20 april 2024. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ De fascinerende kronkels van onze darmen in 'De grote boodschap'. VRT communicatie (9 oktober 2024). Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ Hens, Tine (20 november 2024). De Grote Boodschap is niet meer dan een verfilmde voorlichtingsbrochure. Knack Focus 2024
- ↑ Raes, Tom (14 november 2024). ‘De grote boodschap’ op VRT 1 is een nauwelijks als tv-programma vermomde dienstmededeling over darmflora. Humo 2024
- ↑ Desmytere, Wouter, "Waarom het niet verrast dat VRT snoeit in contracten van Ben Crabbé, Kobe Ilsen en Karine Claassen", Het Nieuwsblad, 3 februari 2025. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ LGE, "Karine Claassen niet langer exclusief bij VRT: programmamaakster gaat meedoen aan ‘Special Forces’", HLN, 31 juli 2025. Geraadpleegd op 1 augustus 2025.
- ↑ De Brabanter, Febe, "Karine Claassen haalt einde ‘Special forces’: “Nu besef ik dat ik ongefilterd mezelf mag zijn”", Het Nieuwsblad, 27 oktober 2025. Geraadpleegd op 29 oktober 2025.
- ↑ Elen, Katrien, "Karine Claassen na ‘Special forces’: “Ik heb mensen geïnspireerd door mezelf te zijn. Dat was een totaal nieuwe ervaring”", De Standaard, 12 december 2025. Geraadpleegd op 14 december 2025.