Karimeh Abbud

Karimeh Abbud
كريمة عبّود
Algemene informatie
Geboortedatum	18 november 1893
Geboorteplaats	Shefa Amr
Overlijdensdatum	1955
Overlijdensplaats	Nazareth
Werk
Beroep	fotograaf[1][2][3][4]
Werkveld	fotografie
Studie
School/universiteit	Amerikaanse Universiteit in Beirut
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Karimeh Abbud (Arabisch: كريمة عبّود; Bethlehem, 13 november 1893^[5] - aldaar, 27 april 1940) was een Palestijnse fotografe. Zij was een van de eerste professionele fotografes in de Arabische wereld.

Karimeh Abbud werd geboren in Bethlehem op 13 november 1893 als tweede van zes kinderen van Saʿid Abbud en Burbara Abbud, geb. Sadr. De uit het Libanese Chiyam afkomstige aanvankelijk maronitische vader en de moeder hadden elkaar leren kennen op de Engelse meisjesschool van Bethlehem, waar Saʿid Abbud sinds 1890 als leraar werkte. Karimeh werd op 1 april 1894 gedoopt in de evangelisch-lutherse Kerstkerk in Bethlehem. Rond de eeuwwisseling nam Saʿid Abbud de functie van pastor van de gemeente op zich, vanaf 1909 als geordineerde predikant, een functie die hij vervolgens meer dan 50 jaar bekleedde.^[6]

Tot de gemeente behoorden al meerdere fotografen, waardoor Karimeh Abbud het destijds in Palestina nog weinig verbreide medium vroeg leerde kennen, voordat zij op haar 17e verjaardag haar eerste eigen camera kreeg.^[6] Zij bezocht, net als twee van haar nichten, de Schmidt-Schule op haar oorspronkelijke locatie in de Jeruzalemse wijk Mamilla. Rond 1915 begon zij te fotograferen. Karimeh Abbud studeerde aanvankelijk Arabische literatuur aan de Amerikaanse Universiteit van Beiroet in Beiroet, Libanon. Tijdens deze periode maakte zij excursies, bijvoorbeeld naar Baalbek, om de archeologische sites te fotograferen.

Na de Eerste Wereldoorlog vestigde Abbud zich als professionele fotografe en werd zij in de loop van de jaren 1920 en 1930 zeer succesvol. Naast haar hoofdatelier in Nazareth met een eigen ontwikkellaboratorium bezat zij een tweede fotostudio in Haifa.^[6] Daarnaast fotografeerde zij ook in Jeruzalem en in het ouderlijk huis in Bethlehem. Als een van de eerste Palestijnse vrouwen bezat zij een rijbewijs en een eigen auto, waarmee zij zich vrij kon bewegen in het mandaatgebied Palestina en de aangrenzende landen.^[7]

Zij maakte studioportraits, vooral van vrouwen en kinderen uit de ontwikkelde middenklasse, maar fotografeerde ook bij bruiloften en andere festiviteiten. Daarnaast maakte zij stadsgezichten, landschappen en opnamen van religieuze en historische bezienswaardigheden in de regio, die als ansichtkaarten werden verkocht.^[6] Haar werk signeerde zij in het Engels en Arabisch met een stempel met de woorden: „Karimeh Abbud – Lady Photographer – كريمة عبود: مصورة شمس“.^[8]

In 1930 trouwde zij in Bethlehem met de even oude koopman Joseph Faris Taye uit Mardsch Uyun. De huwelijksceremonie werd voltrokken door haar vader. In 1931 werd haar zoon Samir geboren. Dat zij zich in een krantenadvertentie in 1932 als „nationale“ fotografe presenteerde, wijst erop dat zij zich identificeerde met de Palestijnse onafhankelijkheidsbeweging die tijdens het Britse mandaat sterker werd, het zionisme vroeg als bedreiging zag en waarin ook haar vader actief was. Vanaf het midden van de jaren 1930 vervaardigde zij handgekleurd studiowerk. In 1940 overleed zij na een ernstige ziekte en werd begraven in het familiegraf van de Abbuds op de begraafplaats van de evangelisch-lutherse gemeente van Bethlehem.^[6]

Het bijzondere historische en artistieke belang van haar grotendeels onbekende werk werd vanaf 2007 eerst door de Palestijns-Israëlische verzamelaar Ahmad Mrowat uit Nazareth onder de aandacht gebracht met een artikel in het Jerusalem Quarterly van het Beiroetse Institute for Palestine Studies.^[9] Tijdens zijn geschiedenisstudie in Haifa en Istanboel was hij begonnen foto’s van Karimeh Abbud te verzamelen voor documentatie.^[10] In 2006 ontdekte bovendien de Joods-Israëlische verzamelaar Bouky Boʿaz een grotere partij foto’s van Abbud, die later onderwerp werd van een rechtszaak met Mrowat.

De evangelisch-lutherse predikant Mitri Raheb droeg vanuit Bethlehem bij aan het door Mrowat begonnen onderzoek naar het leven van Karimeh Abbud, dat in 2011 werd afgerond met de publicatie van de eerste biografie in boekvorm, waaraan naast Raheb en Mrowat ook de op fotografiegeschiedenis gespecialiseerde historicus Issam Nassar meewerkte. Aan de hand van kerkelijke documenten en gesprekken met familieleden kon Raheb belangrijke biografische details corrigeren en aanvullen ten opzichte van Mrowats eerste artikel uit 2007 – waaronder geboorte- en sterfdatum en -plaats, huwelijk en moederschap. Veel teksten die op het foutieve eerste artikel gebaseerd zijn, circuleren echter nog steeds.

Familieleden van Abbud die meewerkten aan het onderzoek bezitten uitgebreide familiealbums met veel van haar privéfoto’s. Een groot deel van Abbuds oeuvre geldt echter als verloren. Een systematische documentatie of kunsthistorische analyse van zowel de in Israëlisch als Palestijns bezit zijnde delen van de nalatenschap ontbreekt nog.^[11]

• Mahasen Nasser-Eldin: Restored Pictures. Documentaire (22 minuten), Palestijnse gebieden 2012, op Vimeo (Arabisch met Engelse ondertitels)
• (ar) Issam Ballan: Karimeh Abbud: The first Palestinian female photographer. Documentaire (11 minuten), Palestijnse gebieden 2016, op YouTube