Karel Lodewijk Ledeganck

Karel Ledeganck
Portret van Ledeganck door Joseph Pauwels
Portret van Ledeganck door Joseph Pauwels
Persoonsgegevens
Volledige naam Charles Louis Ledeganck
Geboortedatum 9 november 1805
Geboorteplaats Eeklo
Overlijdensdatum 19 maart 1847
Overlijdensplaats Gent
Geboorteland Vlag van België België
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Universiteit GentBewerken op Wikidata
Beroep schrijver
Werken
Stroming(en) romantiekBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Archief­locatie Universiteitsbibliotheek Gent,[1] Letterenhuis[2]Bewerken op Wikidata
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Standbeeld van Ledeganck in Eeklo

Karel Lodewijk Ledeganck (geboren Charles Louis Ledeganck, Eeklo, 9 november 1805 - Gent, 19 maart 1847) was een Belgisch dichter.

Levensloop

Hoewel van eenvoudige arbeidersafkomst wist hij zich op te werken, voornamelijk door zelfstudie. Begonnen als arbeider in een linnenweverij werd hij hulpklerk op het Gentse stadhuis. Nu had hij wat meer vrije tijd en studeerde aan de Gentse hogeschool, waar hij in 1835 het diploma in de rechten behaalde. Zo werd hij benoemd tot vrederechter en later, in het jonge België, tot inspecteur onderwijs. Hij was ook lid van de "provinciale raad" en bereikte het hooglerarenambt in 1845 aan de toen nog Franstalige Universiteit Gent.

Zijn literaire doorbraak maakte hij in 1838 met de bundel Bloemen mijner lente. Zijn eerste werk stond onder de invloed van de Engelse en Franse romantiek, meer bepaald van Byron en Lamartine. Zijn latere gedichten waren eerder pessimistisch.

Gezicht op de Ledeganckstraat in Gent met de gelijknamige campus van de Universiteit Gent.

In De drie zustersteden van 1846 zingt hij de lof van Gent, Brugge en Antwerpen. Het werk kreeg een grote weerklank, al was zijn leespubliek (de geletterde Vlaming) in die tijd eerder beperkt in omvang; het werk kreeg het epitheton het dichterlijk evangelie van de Vlaamse Beweging, want het bezingt volk en land. Daarmee schreef Ledeganck zich in bij de galerij der voorvechters van de taalstrijd van het eerste uur. De romantische taal komt in de eenentwintigste eeuw enigszins gezwollen en pathetisch over, maar was kenmerkend voor die periode.

Daarnaast maakte Ledeganck zich verdienstelijk door het vertalen van Belgische (toen nog eentalig Franse) wetteksten naar het Nederlands.

Ledeganck overleed in 1847 aan tuberculose. Hij werd begraven op de begraafplaats Campo Santo te Sint-Amandsberg (Gent). Kunstenares Anna De Weert was zijn kleindochter.

Eerbewijzen

In Gent is de Karel Lodewijk Ledeganckstraat naar hem vernoemd. In de Sint-Christoffelstraat in Gent is een gedenksteen te zien boven de ramen van het gelijkvloers.

In Antwerpen is de Ledeganckkaai op het Antwerpse Zuid naar hem genoemd en in Borgerhout een straat.

In Eeklo staat het standbeeld van Karel Lodewijk Ledeganck op het naar hem genoemde plein.

Ook in Hasselt is er een straat naar Ledeganck genoemd, zijnde de Ledegancklaan in de Banneuxwijk.

Bibliografie

Fragment uit het manuscript "De drie zustersteden : vaderlandsche trilogie", 1846.[3]

Literatuur

  • J.F.J. HEREMANS, Levensschets van K. L. Ledeganck. Anwerpen, 1847 (Digitale versie)
  • Fernand BONNEURE, Brugge Beschreven. Hoe een stad in teksten verschijnt, Brussel, Elsevier, 1984.
  • Bart D'HONDT, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat. Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent, Gent, Liberaal Archief / Snoeck, 2014, p. 207-208

Referenties

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.