Julie Dash
| Julie Dash | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Volledige naam | Julie Ethel Dash | |||
| Geboren | 22 oktober 1952 New York | |||
| Geboorteland | ||||
| Jaren actief | 1973-heden | |||
| Beroep | filmmaker, auteur, producent | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (nl) Moviemeter-profiel | ||||
| (mul) TMDB-profiel | ||||
| ||||
Julie Ethel Dash (New York, 22 oktober 1952) is een Amerikaans filmmaker, regisseur van videoclips en reclamespots, auteur en websiteproducent.
Biografie
Julie Dash werd op 22 oktober 1952 geboren in Manhattan (New York) als dochter van Rhudine Henderson en Charles Edward Dash. Ze studeerde af aan de Jamaica High School en behaalde in 1974 een B.A. in filmproductie aan het City College of New York. Ze studeerde in 1969 aan het Studio Museum in Harlem. Als bachelorstudent studeerde ze psychologie totdat ze werd toegelaten tot de filmschool van het Leonard Davis Center for the Performing Arts aan de City Colleges of New York, CCNY. In 1974 behaalde ze haar Bachelor of Arts-graad in filmproductie. Als student schreef Dash het script voor een documentaire voor de "New York Urban Coalition", getiteld Working Models of Success. Na haar afstuderen verhuisde Dash naar Los Angeles en volgde ze een opleiding aan het Center for Advanced Film Studies en het American Film Institute. In 1975 regisseerde Dash Four Women, een choreografie gebaseerd op het gelijknamige nummer van zangeres Nina Simone. In 1977 regisseerde Dash de korte film Diary of an African Nun, die werd vertoond op de Los Angeles Film Exposition en haar een "Director's Guild Award" voor studentenfilm opleverde. In 1983 regisseerde Dash Illusions, een korte film over een jonge Afro-Amerikaanse vrouw die zich in het Hollywood van de jaren 1940 voordoet als blanke directiesecretaresse. De film leverde haar in 1989 de "Juryprijs voor beste film van het decennium" op, uitgereikt door de Black Filmmaker Foundation.[1]
Dash behaalde in 1985 haar Master of Fine Arts (MFA) aan de UCLA Film School en is een van de afgestudeerden en filmmakers die behoort tot de L.A. Rebellion, de eerste Afrikaanse en Afro-Amerikaanse studenten die film studeerden aan de UCLA.
Carrière
Nadat Dash verschillende korte films had geschreven en geregisseerd, werd haar speelfilm Daughters of the Dust uit 1991 de eerste langspeelfilm geregisseerd door een Afro-Amerikaanse vrouw die een algemene bioscooprelease in de Verenigde Staten kreeg. In 2004 werd Daughters of the Dust door de Library of Congress opgenomen in het National Film Registry vanwege zijn "culturele, historische en esthetische betekenis".[2] Voortbouwend op het succes van de film bracht Dash in 1992 en 1999 ook romans met dezelfde titel uit.[2] De film was later een belangrijke inspiratiebron voor Beyoncé's album Lemonade uit 2016.[3] Daughters of the Dust staat op de teinde plaats in de lijst van 100 beste films geregisseerd door vrouwelijke regisseurs, in 2019 door de BBC samengesteld na een bevraging bij 368 filmexperts uit 84 landen.[4]
Dash werkt sinds eind jaren 1990 in de televisiewereld en heeft afleveringen van verschillende televisieseries geregisseerd.
Prviéleven
Dash ontmoette Arthur Jafa begin jaren 1980 tijdens de opnames van de film My Brother's Wedding. Zij was assistent-regisseur en hij assistent-cameraman. Na afloop van de film gingen ze samenwonen en in 1983 trouwden ze. In 1984 werd hun dochter N'Zinga geboren. Jafa en Dash scheidden later.
Filmografie
- Working Models of Success (1973) (documentaire)
- Four Women (korte film, 1975)
- Diary of an African Nun (korte film, 1977)
- Illusions (korte film, 1982) (tevens schrijver)
- Daughters of the Dust (1991) (tevens schrijver en producer)
- Praise House (1991)
- Subway Stories: Tales from the Underground (1997) (tv) (tevens schrijver, segment: "Sax Cantor Riff")
- Women: Stories of Passion (1997) (tv) (tevens schrijver, 1 episode: "Grip Till It Hurts"]
- Incognito (1999) (tv)
- Funny Valentines (1999) (tv)
- Love Song (2000) (tv)
- The Rosa Parks Story (2002) (tv)
- Brothers of the Borderland (2004) (film voor museumtentoonstelling)
- My Marlton Square (2009)
- Smuggling Daydreams Into Reality (2011)
- Standing at the Scratch Line (2016) (tevens schrijver)
- Queen Sugar (2017) (tv) [seizoen 2: episode 9 – "Yet Do I Marvel", episode 10 – "Drums at Dusk"]
- Chloe X Halle (2021) Vogue
- Our Kind of People (2021) (tv) [seizoen 1; episode 5 – "The Miseducation of the Negro"]
- Reasonable Doubt (2022) (tv) [seizoen 1: episode 6 – "Renegade"]
- Women of the Movement (2022) (tv) [seizoen 1; episode 4 – "Manhunt", episode 5 – "Mothers and Sons"]
Muziekvideos
- Tracy Chapman, "Give Me One Reason" (1996)
- Tony! Toni! Toné!, "Thinking Of You" (1997)
- Adriana Evans, "Love Is All Around" (1997)
Bibliografie
- Daughters of the Dust: The Making of an African American Woman's Film, geschreven samen met Toni Cade Bambara en Bell hooks. The New Press, 1992, ISBN 1565840305
- Daughters of the Dust: A Novel, een vervolg dat zich 20 jaar na het verhaal uit de film afspeelt. Plume, 1999, ISBN 0452276071
Externe links
- (en)
Julie Dash in de Internet Movie Database - (nl)
Julie Dash op MovieMeter - (mul)
Julie Dash in The Movie Database - (en)
Julie Dash in de database van AllMovie
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Julie Dash op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ (en) Julie Dash. The Historymakers. Geraadpleegd op 18 november 2025.
- 1 2 (en) L.A. Rebellion - Julie Dash. UCLA. Geraadpleegd op 18 november 2025.
- ↑ (en) Beyoncé vs Daughters of the Dust: How an American indie classic inspired Lemonade. BFI (2 juni 2017). Geraadpleegd op 18 november 2025.
- ↑ (en) The 100 greatest films directed by women. BBC (26 november 2019). Geraadpleegd op 17 november 2025.
