Julianatop (Suriname)
| Julianatop | ||||
|---|---|---|---|---|
| Hoogte | 1280 m | |||
| Coördinaten | 3° 41′ NB, 56° 32′ WL | |||
| Ligging | Sipaliwini, Suriname | |||
| Gebergte | Wilhelminagebergte | |||
  | ||||
| ||||
De Julianatop is de hoogste bergtop in Suriname. Hij is 1280 meter hoog[1] en is gelegen in het Wilhelminagebergte in het Noordelijk deel van het district Sipaliwini, waar ook de andere hoge bergen van Suriname zijn gelegen.[2]
De top werd voor het eerst bereikt in 1963 door de expeditie bestaande uit de heren A.P.L. Nunes (GMD Geologisch Mijnbouwkundige Dienst), J.P. Schulz en J. Tawjoeran (beiden LBB Lands Bosbeheer) en S.Ligori van het Suriname Museum. Het inheemse expeditielid John Tawjoeran hees de Surinaamse vlag (vlag met 5 sterren) in een boom.[3][4]
De expeditie arriveerde op 29 juni 1963 op de airstrip van het Kayser gebergte. Van daaruit werd de Zuid rivier per korjaal gevolgd waar deze in de Lucie rivier uitmondt, welke vervolgens ca 15 km stroomopwaarts werd gevolgd waar de Lucie rivier samenvloeit met de Oost rivier. Hier werd het basiskamp opgezet. Vanuit dit basiskamp werd richting noordwest een pad uitgezet richting Julianatop, het pad ging bij km 14 vervolgens richting noordoosten en bij km 19 richting noorden. Van hieruit werd een 3,5 km lang zijpad gekapt in oostelijke richting. Kampjes werden opgezet bij km 9, 14, 19, 21 en halverwege het oostelijke spoor.[5]
De expeditie naar de Julianatop was een verlengstuk van de expeditie in juni, juli, augustus 1963 onder leiding van Dr. Bassett Maguire, Dr. Howard Irwin en Dr. Tom Soederstrom, Noel Holmgren allen van de NYBG (New York Botanical Gardens) G. Wesels-Boer, J. Elburg, Boy Jopoi, H.P. Pijpers (Radio communicatie) namens LBB naar de Wilhelminaketen om daar botanisch onderzoek te doen en plantenmonsters te verzamelen.[4]
De Julianatop ligt in het Centraal Suriname Natuurreservaat.[6] In 2006 werd de top weer bereikt door een officiële expeditie.[7]
De berg is vernoemd naar de Nederlandse koningin Juliana. In 2015 is door Nationale Reparatie Commissie Suriname voorgesteld om de naam te vervangen door een Surinaamse variant, omdat de naam te veel herinnert aan de voormalige kolonisator Nederland.[8][9]
Na de overdracht van Nederlands-Nieuw-Guinea, en daarmee ook de Carstensztop, aan de VN in 1962, en tot de Surinaamse onafhankelijkheid in 1975, droeg de Julianatop de titel van 'hoogste punt van het Koninkrijk der Nederlanden'. Sindsdien draagt Mount Scenery op het eiland Saba deze titel.
- ↑ Wereld Bosatlas, 1e editie, 3e oplage, 2005, pagina 303, ISBN 9001968996
- ↑ J.P. Schulz; Wilhelmina Expeditie 1964, Algemeen gedeelte deel II
- ↑ J.P. Schulz; Wilhelmina Expeditie 1964; Algemeen Gedeelte deel II
- 1 2 De Ware Tijd, September 1964
- ↑ Hoogmoed, Marinus S. (01 januari 1973). Notes on the herpetofauna of Surinam IV : the lizards and amphisbaenians of Surinam. W. Junk, The Hague, p. 24. ISBN 9789061932055, 906193205X.
- ↑ Central Suriname Nature Reserve, Unesco. Gearchiveerd op 2 september 2023.
- ↑ Surinaamse vlag wappert op de Juliana Top, Waterkant, 16 september 2006. Gearchiveerd op 2 september 2023.
- ↑ ‘Namen als Wilhelminagebergte in Suriname archaïsch’, Waterkant, 15 oktober 2015. Gearchiveerd op 6 juli 2022.
- ↑ Van Sommelsdijckkreek, Bakhuisgebergte in Suriname passé?, Waterkant, 16 november 2015. Gearchiveerd op 29 juni 2022.