Judith Herzberg

Judith Herzberg
Judith Herzberg ontvangt de Charlotte Köhler-prijs (1988)
Persoonsgegevens
Volledige naam	Judith Frieda Lina Herzberg
Geboortedatum	4 november 1934
Geboorteplaats	Amsterdam
Geboorteland	Nederland
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	Montessori Lyceum Amsterdam
Beroep	dichter,[1] toneelschrijver, scenarioschrijver, schrijver, vertaler, librettist
Oriënterende gegevens
Jaren actief	1963 – heden
Werken
Genre(s)	poëzie
Erkenning en lidmaatschap
Werken in collectie	CODA Museum[2]
Prijzen en onderscheidingen	P.C. Hooft-prijs (1997),[3] Constantijn Huygens-prijs (1994),[4] Jan Campert-prijs voor poëzie (1981),[5] Cestoda-prijs (1988), Charlotte Köhler Prijs voor Literatuur (1988), Joost van den Vondelprijs (1984), Toneelschrijfprijs (1989),[6] Prijs der Nederlandse Letteren (2018),[7] Horst-Bienek-Preis für Lyrik (2022), Charlotte Köhler Prijs voor architectuur (1988)[8]
Dbnl-profiel
(en) IMDb-profiel
Portaal    Literatuur

Judith Frieda Lina Herzberg (Amsterdam, 4 november 1934) is een Nederlands dichteres en toneelschrijfster.

Herzberg, dochter van de schrijver en jurist Abel Herzberg, was tijdens de Tweede Wereldoorlog met haar familie geïnterneerd in Huize De Biezen in Barneveld. Toen de bezetter dit onderkomen in september 1943 ontruimde en alle Joden op transport zette naar Kamp Westerbork wist zij met haar broer en zus te ontsnappen.^[9] De rest van de oorlog bracht zij door in onderduik. Haar ouders werden vanuit Westerbork weggevoerd naar Bergen-Belsen, maar zijn daar levend uitgekomen.

Herzberg schrijft gedichten, toneelstukken en scenario's voor televisie en film. Herzberg debuteerde in 1961 als dichteres in het weekblad Vrij Nederland. Twee jaar later verscheen haar eerste dichtbundel, Zeepost. Later volgden onder meer Beemdgras, Vliegen, Strijklicht, Botshol en Dagrest. Ook schreef ze de toneelstukken Leedvermaak en Rijgdraad, die beide verfilmd werden (het laatste onder de titel Qui vive) door Frans Weisz. Weisz verfilmde eerder, in 1981, haar scenario Charlotte.

Herzberg is politiek geëngageerd: zo schreef zij een ingezonden gedicht voor de NRC over Taida Pasić, het meisje dat een aantal maanden vóór haar vwo-eindexamen door minister Verdonk teruggestuurd zou worden naar Servië.

De Japans-Britse schrijver Kazuo Ishiguro vertelde in een interview met The Paris Review dat hij de titel van het met de Man Booker Prize bekroonde The Remains of the Day te danken had aan Herzberg, die hem deze ad-hocvertaling van Freuds Tagesreste aan de hand had gedaan. Herzberg had zelf in 1984 een dichtbundel met de titel Dagrest gepubliceerd.

Vanaf 1997 siert een dichtregel van haar de gevel van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten aan de Jodenbreestraat 5: "Als ik een mens was en geen steen wenste ik jullie om me heen".

Herzberg is de grootmoeder van journaliste Milena Holdert.

• 1980 - Bayerischer Filmpreis
• 1981 - Jan Campert-prijs voor Botshol
• 1982 - Prijs der Kritiek voor Leedvermaak
• 1984 - Joost van den Vondelprijs
• 1988 - Charlotte Köhler Prijs
• 1988 - Cestoda-prijs
• 1989 - Nederlands-Vlaamse Toneelschrijfprijs voor Kras
• 1994 - Constantijn Huygens-prijs voor gehele oeuvre
• 1997 - P.C. Hooft-prijs voor gehele oeuvre
• 2018 - Prijs der Nederlandse Letteren^[10]

• Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
• Het uur van de wolf: Bijna nooit (optie 1) of (optie 2)^{[dode link]}
• Interview in Vrij Nederland door Joop van Tijn en Yoeri Albrecht https://www.vn.nl/judith-herzberg/