Juan Orozco Covarrubias y Leiva

Orozco’s ouders Sebastiàn de Orozco en Maria Valero de Covarrubias waren leden van een Spaanse familie van schrijvers, architecten en geestelijken. Orozco werd geboren in Toledo, de zetel van het aartsbisdom Toledo in het koninkrijk Castilië. Aan de universiteit van Salamanca behaalde hij het diploma van licentiaat in het canoniek recht.^[3]

Vervolgens werd hij kanunnik in het kapittel van de kathedraal van Segovia; zijn oom Diego de Covarrubias y Leiva was aartsbisschop van Segovia. In 1573 onderging Orozco op een maand tijd de lagere wijdingen alsook de priesterwijding. In Segovia trok hij zich het lot aan van het klooster Convento de San José.^[4] In dit klooster groepeerden zich hervormers van de kloosterorde der karmelietessen. De later heilig verklaarde Theresia van Avila stichtte in dit klooster een afscheuring, ter vernieuwing van de orde. Orozco steunde de soberheid die er gepredikt werd.

In 1577 volgde hij zijn oom die overgeplaatst werd naar het bisdom Cuenca om er aartsbisschop te worden. Van 1577 tot 1580 bekleede Orozco het ambt van aartsdiaken van het bisdom Cuenca met als standplaats Cuéllar. Zijn oom stierf nog datzelfde jaar 1577.^[5] Nadien werd Orozco domproost van het kathedraalkapittel in Segovia, waar hij nog steeds kanunnik was en inkomsten genoot. Hij zette de literaire traditie van zijn familie verder door essays te publiceren over religieuze onderwerpen. In 1588 verscheen zijn bekendste werk: Tratado de la Verdadera y Falsa Prophecia (Segovia, 1588, 1e uitgave).^[6] Dit betekent Tractaat over waarachtige en valse profetie. Hierin betoogde hij dat ketters de kennis hebben om efficiënt leugens te verspreiden. Onder de valse profeten rekende hij Mohammed.

In 1594 benoemde koning Filips II, met goedkeuren van paus Clemens VIII, Orozco tot bisschop van Agrigento in Sicilië. In Rome, in de kerk San Girolamo dei Croati, ontving Orozco de bisschopswijding van Leonardo Abela (1541-1605). Abela was een Maltees en titulair bisschop van Sidon in wat later Libanon heette.

De Sicilianen noteerden dat Orozco ‘ongeveer vijftig jaar’ was, want zijn geboortejaar 1544 is onzeker. In het bisschoppelijk paleis in Agrigento installeerde Orozco een drukpers. Dit diende om voor het bisdom zijn publicaties te drukken, en dit in het kader van de Contrareformatie. Zo publiceerde hij tussen 1589 en 1601 vijf volumes van het boek getiteld Emblemas Morales.^[7] In 1592 publiceerde hij het boek Paradoxas christianas contra las falsas opiniones del mundo.

Daarnaast liet hij de drukpers in zijn paleis draaien om persoonlijke aanvallen te richten tegen zijn tegenstanders in Agrigento. Het ging zowel om leken als geestelijken. Orozco’s tegenstanders deden hierover hun beklag bij de paus. Rome bleef doof. Vervolgens beraamden zij een moordaanslag op Orozco. Orozco ontsnapte ongehavend aan de moordaanslag. De majordomus en twee vicarissen werden evenwel bij de aanslag vermoord.

Orozco zocht een veilig onderkomen in Castilië. Hij wenste terug te keren naar Sicilië doch het koninklijk hof in Madrid en het pauselijk hof in Rome weigerden en zochten een oplossing. In 1605 publiceerde Orozco zijn politiek geladen boek Doctrine de principes ensenada.

In 1606 stemde paus Paulus V in met de beslissing van koning Filips III, namelijk een transfert naar de bisschopstroon van Guadix gelegen in de kerkprovincie Granada in Zuid-Spanje.^[8] In Guadix hield Orozco zich bezig met de uitbreiding van het bisschoppelijk paleis. Hij schreef verder essays. Voor het proces tot zaligverklaring van Theresia van Avila schreef hij een ondersteunende brief.^[9]

Bij zijn dood liet hij publicaties en ongepubliceerde manuscripten na (1610). In 1614 verklaarde paus Paulus V Theresia van Avila zalig.