Joseph van der Stegen de Putte

Graaf Joseph François Philippe van der Stegen de Putte (Brussel, 17 september 1754 - aldaar, 16 mei 1799) was een jurist, natuurwetenschapper en hoogleraar aan de École centrale van Brussel.

Joseph van der Stegen de Putte was een telg uit het geslacht van der Stegen. Hij was een zoon van Philippe van der Stegen de Putte, baron van Putte en gemeenteraadslid van Leuven, en barones Marie-Françoise de Gruutere, dame van Yedeghem. Hij trouwde in 1782 in Lier met Françoise de Cannart d'Hamale (1757-1810). In 1799 volgde hij zijn vader als baron van Putte op.

Hij studeerde rechten. In 1783 werd hij schepen van Brussel. In 1794 werd hij er burgemeester. De Fransen benoemden in 1795 Jan Baptist Verlooy.

Autodidact, hij verwierf vooral bekendheid als natuurwetenschapper, gespecialiseerd in plantkunde. Hij was eigenaar van een uniek natuurhistorisch kabinet, medestichter en voorzitter van de Société d'histoire naturelle de Bruxelles en leidde ook de aanleg van de eerste botanische tuin in Brussel. Vanaf 1797 gaf hij ook les aan de École centrale van Brussel. Hij publiceerde verschillende artikels over plantkunde en scheikunde in Esprit des journaux, een Guide du naturaliste dans les trois règnes de la nature en een vertaling van Linnaeus' Systema naturae.

• Léon DE HERCKENRODE, Nobiliaire des Pays-Bas et du Comté de Bourgogne, vol. 2, Gent, Gyselynck, 1866, 133.
• Paul BERGMANS, 'Joseph-François-Philippe van der Stegen de Putte', in Biographie nationale de Belgique, vol. 23, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1924, 765-766.
• Marie-Thérèse ISAAC en Claude SORGELOOS, 'De verspreiding van de wetenschappen in de centrale scholen', in Robert HALLEUX, Carmélia OPSOMER en Jan VANDERSMISSEN, Geschiedenis van de wetenschappen in België van de Oudheid tot 1815, Brussel, Gemeentekrediet van Beglië, 1998, 386-387.