Joseph Wresinski

Zijn vader, Wladislaw Boleslaw Wrzesinski, werd geboren nabij Poznań in 1879. Op 24-jarige leeftijd emigreerde hij naar Spanje. In Madrid huwde hij met Lucrecia Stellas en een eerste kind werd geboren in 1912. Na een kort verblijf in Poznań vestigde het gezin zich in 1913 in Parijs. Daar werd dochter Sophie geboren in 1914. Na het uitbreken van de oorlog werd het gezin in augustus 1914 naar een interneringskamp in Saumur gestuurd. Na sluiting van het kamp werd vader Wresinski (zijn naam werd verfranst) een tijdlang opgesloten. Het gezin werd herenigd en ondergebracht in het voormalig seminarie van Angers. Door de slechte leefomstandigheden daar stierf Sophie in 1916. Het jaar erop werd Joseph geboren. Begin 1918 kon het gezin de opvang in het seminarie verlaten en verbleef op verschillende adressen in de achterbuurten van Angers alvorens zich te vestigen in de Rue Saint-Jacques. Daar werden in 1920 en 1922 nog twee kinderen geboren. Vader Wresinski verliet het gezin in 1929; hij kon geen werk vinden en besloot terug te keren naar Polen.^[1]

Gedreven door de armoede en de moeilijke integratie in de Franse samenleving in zijn jeugd, zette zich zijn hele leven in tegen armoede en uitsluiting, in dienst van de allerarmsten.

In 1957 richtte hij de Beweging ATD Vierde Wereld op in een woonbarakkenkamp voor dakloze gezinnen in Noisy-le-Grand, dat twee jaar eerder was opgericht door Abbé Pierre. Wresinski begon samen met de kampbewoners een bibliotheek, een peutertuin en een kindertrefpunt op te richten. Hij zocht tegelijkertijd hulp van buitenaf.

Hij was de auteur van het rapport Grande pauvreté et précarité économique et sociale (Grote armoede en gemis aan basis economische en sociale zekerheid) voor de Franse Economische en Sociale raad. Dit rapport baande de weg voor het uitgebreide werk van Mensenrechtencommissies bij de Verenigde Naties, de Europese Unie en de Raad van Europa. Het was ook de aanzet voor de wet tegen sociale uitsluiting in Frankrijk (juli 1998).

Wresinski lanceerde de internationale dag voor de uitroeiing van armoede, die jaarlijks op 17 oktober plaatsvindt. Later werd deze dag erkend door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.