Joseph Bertrand

Joseph Bertrand
Persoonlijke gegevens
Volledige naam	Joseph Louis François Bertrand
Geboortedatum	11 maart 1822
Geboorteplaats	Parijs
Overlijdensdatum	5 april 1900
Overlijdensplaats	Parijs
Beroep	wiskundige, econoom, professor[1]
Lid van	Royal Society, Société Philomathique de Paris, Académie française, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Franse Academie van Wetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, Accademia Nazionale dei Lincei, Russische Academie van Wetenschappen, Société de l'histoire de France, Turijnse Academie van Wetenschappen,[2] Accademia Pontificia dei Nuovi Lincei
Academische achtergrond
Alma mater	École Polytechnique (1839-1841) en Écoles des Mines (1841-1844)[3]
Proefschrift	Sur la théorie des phénomènes thermo-mécaniques
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	wiskunde
Bekend van	paradox van Bertrand, Postulaat van Bertrand, Bertrand's theorem, Poincaré–Bertrand theorem, Stelling van Bertrand-Diquet-Puiseux, Bertrand-Darboux theorem, Bertrand's ballot theorem, Bertrand competition
Prijzen en erkenningen	Grootofficier in het Legioen van Eer (1896), Buitenlands lid van de Royal Society (8 april 1875)[4]

Joseph Louis François Bertrand (Parijs, 11 maart 1822 – Parijs, 5 april 1900) was een Franse wiskundige die zich specialiseerde in de getaltheorie, meetkunde, kansrekening en thermodynamica.

Bertrand was een professor aan de École Polytechnique en het Collège de France. Hij stelde in 1845 een stelling op dat er voor iedere n > 3 tussen n en 2n – 2 een priemgetal ligt. Dit zogenaamde postulaat van Bertrand werd in 1850 bewezen door Pafnoeti Tsjebysjev.

Bertrand vertaalde de werken van de Duitse wiskundige Carl Friedrich Gauss aangaande de theorie van schattingen en de methode van kleinste kwadraten in het Frans.

In 1884 werd Bertrand verkozen tot lid van de Académie française.