John Felton
| John Felton | ||
|---|---|---|
 | ||
Portret van John Felton in het boek De drie musketiers van Alexandre Dumas père, illustratie van Vivant Beaucé. | ||
| Geboren | Circa 1595 Suffolk (Engeland) | |
| Overleden | 29 november 1628 Tyburn, Londen (Engeland) | |
| Misdaad | Moord | |
| Straf | Doodstraf door verhanging | |
| Beroep | Officier | |
John Felton (Suffolk, ca. 1595 – Tyburn, 29 november 1628) was een Engelse officier die verantwoordelijk was voor de moord op George Villiers, de hertog van Buckingham.
Biografie
John Felton was de zoon van Thomas en Eleanor Felton. Zijn vader was afkomstig uit een verarmde tak van de bekende familie Felton uit Suffolk en werkte als ambtenaar bij de koninklijke schatkist. In de jaren die volgden verarmde Thomas Felton en bij zijn dood in 1612 liet hij zijn gezin vrijwel niks na, behalve paranoia ten aanzien van katholieken.[1]
Het is onbekend waar Felton precies het militaire vak heeft geleerd, maar het staat vast dat hij diende in de Engelse regimenten die in dienst van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden vochten. Hij wist uiteindelijk de rang van luitenant te krijgen en maakte in die positie de Aanval op Cádiz in 1625 mee. Tijdens de terugreis overwinterde de compagnie van Felton in Ierland en tijdens deze periode overleed de commandant van de compagnie. Felton nam tijdelijk het commando over, maar hij verloor de strijd om het commandantschap van een officier die tot het patronagenetwerk van George Villiers, de hertog van Buckingham, behoorde.[2]
Terug in Londen sloot Felton zich aan bij de "Reformadoes", officieren zonder aanstelling. Buckingham begreep de waarde van deze officieren en stelde hen aan in het expeditie dat deelnam aan het Beleg van Saint-Martin-de-Ré in 1627. Felton behoorde tot de officieren die in een tweede ronde werden aangesteld, maar hij raakte tijdens zijn korte verblijf in Frankrijk blijvend gewond aan zijn rechterhand.[2] Het beleg resulteerde in een slachting van het Engelse leger dat Buckingham trachtte te verdoezelen, maar dit kwam al snel aan het licht.[3]
Bij Saint-Martin-de-Ré had Felton opnieuw tijdelijk het commando over zijn compagnie overgenomen na de dood van zijn commandant, maar ook ditmaal werd hij weer gepasseerd voor de benoeming.[4] In dezelfde periode trachtte het Lagerhuis Buckingham af te zetten en Felton vermengde zijn eigen oordeel met dat van het Lagerhuis en vele anderen en werd het instrument van publieke vergelding.[5]
Buckingham rustte een nieuwe vloot uit om de Hugenoten te ontzetten bij het beleg van La Rochelle en vlak voor het vertrek van de vloot in Portsmouth stak Felton Buckingham dood op 23 augustus.[6] Felton had alle mogelijkheden om na de moord te ontsnappen, maar deed dat hij niet. Hij was ervan overtuigd dat de moord een daad van patriottistische zelfopoffering was. Hij gaf zichzelf over met de woorden: "Ik ben de man". Na zijn gevangenneming werd met marteling gedreigd om erachter te komen of Felton medeplichtigen had, maar hier werd vanaf gezien vanwege de snelle bekentenis van Felton.[7]
De bevolking van Londen reageerde enthousaist op het nieuws van de moord op Bunckingham.[8] Op 27 november moest hij voor de rechtbank van de King's Bench verschijnen en deze veroordeelde hem tot verhanging. Nadat Felton verhangen een dag later verhangen werd, werd zijn lichaam overgebracht naar Portsmouth en werd daar in ketenen opgehangen.[9]
In populaire media
Een gefictionaliseerde versie van de moord op Buckingham werd beschreven in De drie musketiers van Alexandre Dumas père. In de filmadaptatie van het boek uit 1969 werd Felton gespeeld door de acteur Christopher Walken. In de film uit 1973 en het vervolg, The Four Musketeers, werd de rol van Felton geportretteerd door Michael Gothard. Acteur Robert Lonsdale nam de rol van Felton opzich in de miniserie Mary & George uit 2024.
- ↑ Thomas Cogswell, "John Felton, Popular Political Culture, and the Assassination of the Duke of Buckingham." The Historical Journal 49, no. 2 (2006), 360.
- 1 2 Cogswell, "Jon Felton", 362.
- ↑ Cogswell, "John Felton", 363.
- ↑ Cogswell, "John Felton", 364-365.
- ↑ Cogswell, "John Felton".
- ↑ Anton Poot, Crucial Years in Anglo-Dutch Relations (1625-1642): The Political and Diplomatic Contacts (Hilversum 2013) 76.
- ↑ Allastair Bellany, "The Torture of John Felton", in: Lorna Hudson red., The Oxford Handbook of English Law and Literature, 1500-1700 (Oxford 2017), 551.
- ↑ (en) "George Villiers, 1st duke of Buckingham | English Statesman & Royal Favourite", Encyclopedia Britannica. Gearchiveerd op 17 oktober 2025. Geraadpleegd op 17 december 2025.
- ↑ (en) Dictionary of National Biography, 1885-1900/Felton, John (1595?-1628) - Wikisource, the free online library. Wikisource. Gearchiveerd op 2 december 2024. Geraadpleegd op 17 december 2025.