Johannes Driehuis

Joannes Hendricus Aloijsius Maria (Johannes) Driehuis (Amsterdam, 22 november 1910[1] – Vught, 20 juni 1947) was een Nederlands collaborateur.

Driehuis was de oudste thuis en had negen broers en zussen. Zijn ouders waren kleermaker Willem Alexander Nicolaas Driehuis en Anna Alphonsa Maria Rijnders. [2] Hij werd huisschilder en huwde in 1933 te Amsterdam met Johanna Katharina Elizabeth Eisenberger. [3] In 1937 verhuisden ze naar Hilversum, waar ze gingen wonen op Polluxstraat 45. [4] In 1944 overlijdt zijn vrouw Johanna. [5] Twee maanden later hertrouwt Driehuis te Heerlen met Clara Maria Frijns. [6]

Driehuis trad in 1941 tot het zogenaamde ''Kontroll Kommando''. Hij trad op als wachtman en unterführer in Kamp Erika bij Ommen. In 1944 werd hij hoofd van het dependancekamp in het Duitse Heerde, waar veel gevangenen omkwamen door wreedheden van gefrustreerde bewakers en medegevangenen (middels het kaposysteem). Zijn laatste functies waren die van KK-officier/Halbzugführer.[7]

Op 3 juni 1946 werd hij door het Bijzonder Gerechtshof Roermond ter dood veroordeeld wegens opzettelijke hulpverlening aan de vijand in tijd van oorlog, welke hulpverlening mede bestond uit het mishandelen van gevangenen in Kamp Erika.[8] Na afwijzing van zijn gratieverzoek werd hij 20 juni 1947 geëxecuteerd te Vught.[9]

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.