Johanna Manders
| Johanna Manders | ||
|---|---|---|
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 18 september 1892 | |
| Geboorteplaats | Leeuwarden | |
| Overlijdensdatum | 8 december 1989 | |
| Overlijdensplaats | Den Haag | |
| Beroep | ingenieur | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Technische Universiteit Delft[1] | |
| Promotor(s) | Jan Arnoldus Schouten,[1] Jacob Cardinaal | |
Johanna Hendrika Maria Manders (Leeuwarden, 18 september 1892 – Den Haag, 8 december 1989) was een Nederlands elektrotechnika en ingenieur. Ze was de tweede vrouwelijke student elektrotechniek aan de Hogeschool van Delft.[2]
Opleiding en carrière
Manders promoveerde cum laude op het eerste Engelstalige proefschrift aan de Technische Hogeschool en werkte gedurende veertig jaar voor de Octrooiraad. Ze bezocht van 1905 tot 1911 de toen nieuw opgerichte HBS voor Meisjes in Den Haag met zesjarige cursus. In 1911 slaagde ze voor het HBS-eindexamen en schreef zich in bij de afdeling Elektrotechniek van de Technische Hogeschool Delft, waar ze in 1916 afstudeerde. Van 1916 tot 1919 had ze een aanstelling als assistent voor zuivere en toegepaste wiskunde bij de hoogleraren J. Cardinaal en J.A. Schouten.[3] Na haar afstuderen kreeg ze een aanstelling bij de Octrooiraad en begon ze tevens aan een promotieonderzoek bij hoogleraren C. Feldmann en J.A. Schouten. Op 7 juli 1919 promoveerde ze cum laude tot doctor in de Technische Wetenschappen (De Ingenieur 1919-vol.34-28). Haar proefschrift, Application of direct analysis to pulsating and oscillating phenomena, was het eerste Engelstalige proefschrift aan de Technische Hogeschool.[4]
Na haar promotie kreeg ze een aanstelling bij de Octrooiraad, als ingenieur en plaatsvervangend lid;[5] vanaf 1929 als gewoon lid.[6] De Octrooiraad bestond in totaal uit veertig gewone leden. Naast haar werk voor de Octrooiraad was ze tot 1945 verbonden aan de Technische Hogeschool om examens samen te stellen. Johanna Manders bleef tot haar pensionering, in 1956, bij de Octrooiraad werkzaam. Vlak voor haar pensionering onderrichtte ze de ministerraad over kernenergie, met het oog op toekomstige beslissingen.[2]
- 1 2 Mathematics Genealogy Project.
- 1 2 Van Damme-van Weelen, Marina, Jacobien Ressing-Wolfen, mmv Lilian. Schuit, Ellen Vermeulen (1 oktober 1995). Vrouwen in Techniek; 90 jaar Delftse vrouwelijke ingenieurs. Deltech, 61, 65, 149, 182,. ISBN 90-75095-15-5.
- ↑ Delftsche Studenten Almanak 1917. J. Waltman Jr. Delft.
- ↑ Welcker, R. (1919 nr 28, 523). Binnenlandsche Berichten. De Ingenieur 34
- ↑ Heinen, Marie. Vrouwenjaarboekje voor Nederland 1920. Nationaal Bureau voor Vrouwenarbeid.
- ↑ Polak, Anna, Marie Heinen (15-08-1929). Bijzondere prestaties van en onderscheidingen verleend aan Nederlandsche vrouwen.. Maandbulletin van het Nationaal Bureauu voor Vrouwenarbeid 10