Johanna Schouten-Elsenhout
| Johanna Schouten-Elsenhout | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Johanna Schouten-Elsenhout (±1980) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 11 juli 1910[1][2][3] | |||
| Geboorteplaats | Paramaribo | |||
| Overlijdensdatum | 23 juli 1992[1][2][3] | |||
| Overlijdensplaats | Paramaribo | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | dichter, schrijver | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | Ereorde van de Gele Ster | |||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Johanna Isidoro Eugenia Schouten-Elsenhout (Paramaribo, 11 juli 1910 – aldaar, 23 juli 1992) was een Surinaamse dichteres.
Biografie
Schouten-Elsenhout debuteerde in 1962 in het tijdschrift Soela en kwam daarna met twee poëziebundels in het Sranan: Tide ete (Vandaag nog, 1964) en Awese (Begeesterd, 1965). Van een aantal gedichten bezorgde Jan Voorhoeve een Nederlandse vertaling in Surinaamse gedichten (1973), andere gedichten verschenen in vertaling in 1995 in de Spiegel van de Surinaamse poëzie.
Schouten-Elsenhout schrijft in 'diep' Sranan, vol odo's (spreekwoorden), woordwendingen en symboliek uit de creoolse cultuur. Johanna Schouten-Elsenhout bespreekt de angst voor het bestaan en de waardigheid van de mens in diep peilende gedichten die niet doen vermoeden dat een volksvrouw aan het woord is die in poeticis autodidact is. Belangrijk is haar verzameling odo's Sranan pangi (Surinaamse omslagdoek, 1974). De Sticusa-prijs voor 1974 kreeg zij uitgereikt voor haar hele oeuvre.[4] In 1987 werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van de Gele Ster.
In 2018 werd een maand aan haar besteed op de Iconenkalender van NAKS.[5] Het bronzen borstbeeld van haar voor het Cultureel Centrum Suriname werd in mei 2023 gestolen.[6]
Over Johanna Schouten-Elsenhout
- Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur. Breda: De Geus, 2003, deel II, pp. 805-810.
- Cynthia Abrahams, 'Johanna Schouten-Elsenhout; Diepzinnige verzen van een autodidact' in literatuurgeschiedenis.nl, juli 2024
Zie ook
- Borstbeeld van Johanna Schouten-Elsenhout (onthuld in 2011)
- Surinaamse literatuur
Externe links
- Alle bijdragen van en over Johanna Schouten-Elsenhout op Caraïbisch Uitzicht
- Elsenhout, Johanna Isidoro Eugenia (1910-1992), Huygens ING, door Erik Lucassen
- Dit artikel is – met toestemming van de auteur – gebaseerd op een lemma uit Michiel van Kempen, Surinaamse schrijvers en dichters (Amsterdam: De Arbeiderspers, 1989).
- 1 2 Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland; geraadpleegd op: 9 oktober 2017; genoemd als: Johanna Isidoro Eugenia Elsenhout; DVN-identificatiecode: Elsenhout.
- 1 2 Biografisch Portaal; geraadpleegd op: 9 oktober 2017; genoemd als: Johanna Isadora Eugenia Elsenhout; Biografisch Portaal-identificatiecode: 49970469.
- 1 2 https://dbnl.nl/auteurs/auteur.php?id=scho130; Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren; geraadpleegd op: 15 september 2020.
- ↑ Literatuurprijzen Sticusa toegekend. Het Parool (8 juni 1977). Gearchiveerd op 27 april 2025. Geraadpleegd op 6 augustus 2020.
- ↑ NAKS-kalender met rolmodellen. Werkgroep Caraïbische Letteren (11 augustus 2020). Gearchiveerd op 9 februari 2023. Geraadpleegd op 14 oktober 2025.
- ↑ Bronzen borstbeeld Johanna Schouten-Elsenhout bij Cultureel Centrum Suriname gestolen. Dagblad Suriname (17 mei 2023). Gearchiveerd op 21 mei 2023. Geraadpleegd op 14 oktober 2025.