Johan Robesin
| Johan Robesin | ||||
|---|---|---|---|---|
| Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
| Algemeen | ||||
| Geboortedatum | 24 februari 1942 | |||
| Geboorteplaats | Oostburg | |||
| Land |  Nederland | |||
| Partij | Partij voor Zeeland (1998–2014), Provinciaal Belang Zeeland (v.a. 2014) | |||
| Functies | ||||
| 2007–2015 | Lid van de Provinciale Staten van Zeeland | |||
| ||||
Johan C. Robesin (Oostburg, 24 februari 1942) is een Nederlands politicus. Hij was partijleider van achtereenvolgens de Partij voor Zeeland (PvZ) en Provinciaal Belang Zeeland (PBZ). Van 2007 tot 2015 was hij lid van Provinciale Staten van Zeeland.
Leven en werk
Robesin was journalist bij diverse regionale en landelijke dagbladen, waaronder BN DeStem en het Algemeen Dagblad. Daarna werd hij (de eerste) voorlichter bij de Gemeente Terneuzen (1971). In een volgende fase in zijn carrière was hij communicatieadviseur en eigenaar van het full-service bureau Trend Communicatie. Robesin werd in 2007 gekozen tot lid van Provinciale Staten van Zeeland. Toen nog voor de Partij voor Zeeland, waarvan hij in 1998 mede-oprichter was.
Robesin kwam als provinciaal politicus vooral in de schijnwerpers te staan toen hij bij de Eerste Kamerverkiezingen in 2011 bekendmaakte niet te zullen stemmen op de Onafhankelijke Senaatsfractie (OSF), maar in plaats daarvan op een coalitie- of gedoogpartij. Dit deed hij vanuit de verwachting, dat de samenwerking van de OSF met de 50PLUS-partij van Jan Nagel slecht voor de OSF zou aflopen. Hij dacht bovendien, dat de vertegenwoordigers van de coalitie meer voor Zeeuwse belangen (zoals het tegenhouden van ontpolderen) zouden opkomen dan de vertegenwoordiger van de OSF in de Eerste Kamer, 50PLUS'er Kees de Lange.[1] Hij vond dat "een onmogelijke constructie". Op 8 augustus 2011 vertelde Robesin op NPO Radio 1 dat vooral door zijn invloed in het regeer- en gedoogakkoord was opgenomen dat de Zeeuwse Hedwigepolder niet onder water zou worden gezet. Premier Mark Rutte had hem persoonlijk toegezegd, dat "hij zich tot het uiterste zou inspannen om dat te voorkomen". Zijn "Torentje-bezoek" en een Kamerdebat over zijn ontmoeting met Rutte was lange tijd landelijk nieuws.
In 2014 splitste hij zich af van de Partij voor Zeeland, en op 11 november dat jaar richtte hij Provinciaal Belang Zeeland op. De partij behaalde bij de verkiezingen van 2015 geen zetels.
Bibliografie
- De Braakman, sinds het afscheid van de zee, uitg. Recreatieschap "De Braakman", 1974
- Hoek bij de tijd, uitg. Duerinck, Kloosterzande, 1975
- Biervliet bij de tijd, uitg. Duerinck, Kloosterzande,1975
- Terneuzen bij de tijd, uitg. Duerinck, Kloosterzande, 1975
- Kijk op Terneuzen, uitg. Duerinck, Kloosterzande, 1973
- Zeeuwsch-Vlaanderen, ook een deel van Nederland, IPD bv, Terneuzen 1980
- Ghent, the friendly port, IPD bv, Terneuzen 1983
- Staart van de Walvis, Aspekt B.V., Amersfoort 2017, ISBN 9789463381901, Paperback
- Alles voor de Hertogin, Uitg. U2Pi, Den Haag 2021, ISBN 9789087599911
- De Hertogin vergiftigd, U2pi, Den Haag 2021, ISBN 9789493240865
- Loopjongen van het nieuws, U2pi, Den Haag 2022, ISBN 9789493299368
- Nooit met twee, U2pi, Den Haag 2023, ISBN 9789493299962
- De Annexatie, U2pi, Den Haag 2024, ISBN 9789493364684
- Levenslang, U2pi, Den Haag 2025, ISBN 9789493437470