Johan Arnold Dahmen (1805-1834)
| Johan Arnold Dahmen | ||||
|---|---|---|---|---|
| Volledige naam | Johannes Arnoldus Dahmen | |||
| Geboortedatum | 3 augustus 1805 | |||
| Geboorteplaats | Amsterdam | |||
| Overlijdensdatum | 28 oktober 1834 | |||
| Overlijdensplaats | Amsterdam | |||
| Land |  Nederland | |||
| Beroep(en) | Fluitist Muziekdocent Componist | |||
| Jaren actief | 1814-1834 | |||
| Instrument(en) | fluit | |||
| ||||
Johannes Arnoldus (Johan Arnold) Dahmen (Amsterdam, 3 augustus 1805 – aldaar, 28 oktober 1834)[1] was een Nederlands solofluitist, muziekdocent en componist.[1]
Biografie
Hij is een telg uit een familie van professionele musici uit Harlingen. Twee jongere broers waren eveneens actief als musicus, onder wie Pieter Wilhelm die net als hij solofluitist werd. Zijn vader Arnold Dahmen was eveneens fluitist en daarnaast waren ook vijf ooms en zijn grootvader Willem Dahmen professionele musici.[1][2]
Hij was al op negenjarige leeftijd te zien en horen tijdens een concert in Felix Meritis (14 juli 1814), waarbij Alexander I van Rusland een van de toehoorders was. Dahmen werd later muziekonderwijzer en gaf regelmatig concerten. Hij was ook toegetreden tot het orkest van de Fransche Opera, dat uitvoeringen gaf in de Amsterdamsche schouwburg.[3]
Daarnaast componeerde Dahmen kamermuziek, zowel voor fluit als voor snaarinstrumenten.[1] Er zijn mogelijk ook fluitcomposities van hem die niet aan hem zijn toegeschreven. Hier zou het om een verwisseling van namen gaan met zijn oom en naamgenoot, Johan Arnold Dahmen, die in het Verenigd Koninkrijk werkzaam was.[4]
Dahmen overleed in 1834 in zijn geboorteplaats. Hij werd negenentwintig jaar oud.
- 1 2 3 4 Grove Music Online (2001), lemma "Dahmen [Damen]" (overlijdensdatum komt overeen met de rouwadvertentie in de Opregte Haarlemsche Courant en de overlijdensakte op Family Search)
- ↑ Rudolf Rasch, Geschiedenis van de Muziek in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden 1572-1795, hoofdstukken 6, 9, 12, 13 en 15
- ↑ Henri Viotta et al, Lexicon der Toonkunst - eerste deel, Amsterdam, 1881, pag. 409. Gearchiveerd op 9 mei 2021.
- ↑ Peter Holman, Life after death, The viola da gamba in Britain from Purcell to Dolmetsch, Woodbridge, 2010, pag. 283-286