Joe Harnell

Joe Harnell
Harnell in 1977
Harnell in 1977
Algemene informatie
Geboortenaam Joseph Hittelman
Geboortedatum 2 augustus 1924
Geboorteplaats New York
Overlijdensdatum 14 juli 2005
Overlijdensplaats Los Angeles
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Opleiding gevolgd aan Universiteit van MiamiBewerken op Wikidata
Werk
Jaren actief 1938–2002
Genre(s) Filmmuziek, jazz, popmuziek
Beroep(en) Componist, pianist
Instrument(en) Piano
Label(s) Capitol Records, Columbia Records, Epic Records, Motown, Kapp Records
Act(s) Glenn Miller Army Air Force Band
Joe Harnell & His Orchestra
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Joe Harnell, artiestennaam van Joseph Hittelman (New York, 2 augustus 1924Los Angeles, 14 juli 2005) was een Amerikaans componist en pianist.

Biografie

Harnell werd geboren in de wijk The Bronx van New York. Zijn vader was een variétéartiest die ook in jazz- en klezmerensembles speelde. Harnell begon op zesjarige leeftijd piano te spelen en trad op veertienjarige leeftijd al op in zijn vaders ensembles. In de jaren veertig studeerde hij aan de Universiteit van Miami en sloot zich in 1943 aan bij de Amerikaanse luchtmacht, waar hij in de Army Air Forces Band van Glenn Miller speelde. Tijdens zijn diensttijd studeerde hij in Parijs bij Nadia Boulanger en vervolgens bij William Walton aan het Trinity College of Music in Londen. Na zijn ontslag in 1946 studeerde hij aan Tanglewood bij Aaron Copland en Leonard Bernstein.[1]

Harnell verliet de klassieke muziek en richtte zich op pop- en jazzmuziek. Na zijn terugkeer naar New York in 1950 werkte hij als pianist bij Lester Lanin en begeleidde grote artiesten zoals Judy Garland, Maurice Chevalier en Marlene Dietrich. Van 1958 tot 1961 was hij vaste begeleider en arrangeur voor Peggy Lee. In 1962 raakte hij gewond bij een auto-ongeluk, waarna hij via Kapp Records begon te werken aan bossanova-hits. Zijn grootste succes was het arrangement van "Fly Me to the Moon" in 1963, dat een hit werd, een Grammy won en hoog scoorde in de hitlijsten. Vervolgens bracht hij bijna 20 easy listening-albums uit op verschillende platenlabels.

Harnell was een belangrijk lid van The Dinah Shore Chevy Show als de huispianist. Aan het einde van de show verzamelden Dinah Shore en haar gasten zich vaak rond hem bij de piano, waarbij ze hem vroegen welke nummers hij wilde zingen. Gasten waren onder andere John Raitt, Gisele MacKenzie en vaak Janet Blair. Dit was een warme en rustige afsluiting van de show, die op NBC werd uitgezonden van oktober 1956 tot juni 1963.

Harnell werkte vanaf 1964 als jingle-schrijver voor Grey Advertising en was van 1967 tot 1973 muzikaal leider van The Mike Douglas Show. In 1973 verhuisde hij naar Hollywood, waar hij filmmuziek ging componeren, onder andere voor The Bionic Woman, The Incredible Hulk (met "The Lonely Man Theme"), Alien Nation, en de originele tweedelige miniserie V (waarmee hij in 1983 een Emmy-nominatie kreeg). Hij schreef ook de herkenningsmelodie voor het United Artists-logo en de themamuziek voor de soap Santa Barbara. Later werd hij docent filmmuziek aan de Thornton School of Music aan de University of Southern California.[2]

Overlijden

Harnell overleed op 14 juli 2005 in Sherman Oaks, Los Angeles op 80-jarige leeftijd door hartfalen.[3]

Prijzen en nominaties

JaarPrijsCategorieWerkUitslag
1963Grammy AwardRecord of the Year"Fly Me to the Moon"Genomineerd
Best Instrumental Arrangement (arrangeur)Genomineerd
Best Performance by an Orchestra - for DancingGewonnen
1964Best Performance by an Orchestra - for Dancing"Fly Me to the Moon and the Bossa Nova Pops"Genomineerd
1982Primetime Emmy AwardOutstanding Music Composition for a Series (Dramatic Underscore)The Incredible Hulk
(voor aflevering "The Triangle")
Genomineerd
1983Outstanding Music Composition for a Miniseries, Movie or a Special (Original Dramatic Score)VGenomineerd
1985Daytime Emmy AwardOutstanding Achievement in Music Direction And CompositionSanta Barbara
(gedeeld met Dominic Messinger)
Genomineerd