Joachim van Vliet

Joachim Joachims van Vliet (ca. 1744 – Wijk bij Duurstede, 13 juni 1831) was burgemeester van de stad Dokkum en gecommitteerde in de Raad ter Admiraliteit op de Maze (Rotterdam).

Van Vliet is raad in de vroedschap en in 1774 burgemeester van Dokkum. Namens Friesland was hij van 1773 tot 1776 gecommitteerde in de Admiraliteit van Rotterdam. Ook was hij kanunnik van de Sint Jan te Utrecht.

Joachim jr. is zoon van Joachim van Vliet en Anna Maria van Plasburg. Hij trouwde op 28 juli 1776 in Waaxens met de Dokkumse burgemeestersdochter Goske Lieuwes Sijnja (gedoopt Dokkum, 30 oktober 1746 – Wijk bij Duurstede, 7 november 1820).^[1]

Na de dood van zijn vader hertrouwde zijn moeder met Johannes Matthijs Swemmelaar, kanunnik van het kapittel van St. Marie in Utrecht.^[2]. In 1767 ontving Joachim jr. zijn vaderlijk erfdeel uit handen van zijn stiefvader Matthijs Swemmelaar. Swemmelaar bezat zelf de rechten van de heerlijkheden Hardenbroek en Sterkenburg. Bovendien was deze eigenaar van het tegenoverliggende Molenstein en Kasteel Walenburg in Nederlangbroek. Als zijn moeder Anna Maria in 1792 overlijdt is Joachim enig erfgenaam.

In de collectie van Museum Dokkum bevindt zich een knipwerk van Yan Adelaar met de tekst Mr Joachim van Vliet Raad en Burgemeester der stad Dockum mitsgaders gecommitteerde Raad ter Admiraliteit op de Maze etc.. Het is gesigneerd is met 'Const der schaar door Yan de Adelaar (1773-1776)'. Het knipselwerk met het familiewapen van Van Vliet werd gemaakt in opdracht van Joachim van Vliet.^[3]

In 2022 verscheen het boek Niet waard om opgehangen te worden van Ihno Dragt, oud-directeur en conservator van Museum Dokkum. Het boek beschrijft het proces van een Groninger koopman tegen vijf zonen van Dokkumer notabelen. De vijf zouden de Groninger koopman hebben gemolesteerd toen die in december 1784 op doorreis met de trekschuit naar Groningen Dokkum had aangedaan. Een van de vijf die door toedoen van de koopman nauwelijks een tocht over het ijs van de Zuiderzee had overleefd herkende de koopman. Met vier vrienden nam hij daarna wraak op de koopman. Hun wraak liep helemaal uit de hand en de koopman ontkwam maar ternauwernood aan een volksgericht. De vijf werden door een lagere rechtbank hun wraakneming nauwelijks gestraft. Omdat het zoons van notabelen waren had het de schijn van klassenjustitie. Uiteindelijk werden de jongens op provinciaal niveau alsnog streng gestraft. In deze patriottentijd speelden burgemeester Joachim van Vliet en diens schoonvader (gewezen burgemeester) Lieuwe Reinders Synia een belangrijke rol in het politieke bestel.