Joachim du Bellay

Joachim du Bellay
Persoonsgegevens
Geboortedatum	1522
Geboorteplaats	Liré
Overlijdensdatum	1 januari 1560
Overlijdensplaats	Parijs
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	Universiteit van Poitiers
Beroep	schrijver,[1] dichter, literatuurcriticus
Werken
Periode	16e eeuw
Genre(s)	Poëzie, Criticus
Stroming(en)	De Pléiade
Bekende werken	La défense et illustration de la langue française, 1549; L'olive, 1549-1550; Les regrets, 1558
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	La Pléiade
Lijst van Franstalige schrijvers
Portaal    Literatuur

Joachim du Bellay (Liré, ca. 1522 – Parijs, 1 januari 1560) was een Franse dichter, criticus en een lid van de dichtersgroep de Pléiade.

Hij was de schrijver van La défense et illustration de la langue française (1549), een manifest voor de Franse taal maar ook voor verrijking door andere talen. De klassieke talen werden weer belangrijk. Du Bellay vond dat de Franse taal alleen niet genoeg was en moest worden aangevuld met, bijvoorbeeld, het Latijn.

Het Frans moest dus verdedigd ("défense") worden, en ook verrijkt ("illustration"):

• qua woordenschat door ontleningen aan het Italiaans, aan verschillende Franse dialecten, aan het Latijn en aan het Grieks;
• qua inhoud door het opnemen van Griekse en Latijnse mythologische elementen;
• qua stijl door literaire genres te ontlenen aan het Latijn en aan de Italiaanse renaissance.

Du Bellay kende een miserabel levenseinde getekend door bottuberculose, chronische meningitis en doofheid. Mee op basis van deze aandoeningen meent men stoffelijke resten die in 2022 werden opgegraven in de Notre-Dame van Parijs aan hem te kunnen toeschrijven.^[2][3] Hij was in elk geval kanunnik van die kerk en is er na zijn dood op circa 37-jarige leeftijd begraven.

• Frank Valkenier, Veertien sonnetten van Joachim du Bellay (1522-1560), Tilburg, Brandon Pers, 1984, 16 p.