Joëlle Feijen

Joëlle Feijen
Joëlle Feijen
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 1988Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats NeerpeltBewerken op Wikidata
Beroep auteur, literair vertaler, academisch docent, vertaalwetenschapperBewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Katholieke Universiteit Leuven, Eberhard-Karls-UniversiteitBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Prijzen en erkenningen Lion-Francout Prijs (2024)[1]Bewerken op Wikidata

Joëlle Feijen (Neerpelt, 1988)[2] is een Belgisch literair vertaler, vertaalwetenschapper en vertaaldocent, gespecialiseerd in Duitse literatuur. Ze werkt aan de KU Leuven binnen de onderzoeksgroep Vertaling en Interculturele Transfer. Daarnaast werkt ze als freelance literair vertaler, redacteur en auteur. In 2024 won ze de Lion‑Francout-prijs voor haar academische en maatschappelijke engagement.[3]

Levensloop

Feijen verloor op tienjarige leeftijd haar zicht als gevolg van een hersentumor, een craniopharyngioma.[4] Ze verplaatst zich met een geleidehond.[5]

Ze studeerde Taal- en Letterkunde (Duits en Frans) aan de KU Leuven. Tijdens haar master volgde ze de specialisatiemodule Literair Vertalen. Dankzij een beurs van de Fernand Lazard-stichting en de Deutscher Akademischer Austauschdienst (DAAD) studeerde ze vervolgens Duitse literatuur aan de Eberhard Karls Universität Tübingen.[6]

Loopbaan

In oktober 2015 begon Feijen als FWO-aspirante aan een doctoraat in de Letteren aan de KU Leuven, dat ze in 2021 succesvol verdedigde.[7] In haar proefschrift onderzocht ze de wederzijdse vertalingen en zelfvertalingen van de auteur-vertalers Peter Handke en Georges-Arthur Goldschmidt. In 2019 nam ze deel aan de summerschool de Institute for World Literature aan Harvard-niversiteit. Sinds haar promotie is Feijen docent Vertaalwetenschap en Literair vertalen aan de KU Leuven. Ze heeft bijzondere belangstelling voor vertaling en trauma, auteur-vertalers en zelfvertalers, vertaling en creativiteit, en vertaling en “disability”.

Daarnaast is Feijen een productieve literair vertaler uit het Duits. Ze vertaalde auteurs als Olga Grjasnowa, Jacob Taubes, Susan Kreller, Ronya Othmann en Leif Randt in het Nederlands, voor uiteenlopende uitgeverijen zoals De Bezige Bij, Clavis, Leesmagazijn en Tzara. In 2024 verscheen er mede van haar hand een nieuwe Nederlandse vertaling van Goethes klassieker Die Leiden des jungen Werthers, getiteld De kwellingen van de jonge Werther (co-vertaling met Eva Gijsen).

In december 2025 deelde Feijen mede aan haar debuutroman te werken.[8]

Academische publicaties en presentaties (selectie)

  • Feijen, J. (2023). “De Holocaust als ethisch esthetische kwestie in de literatuur: Nobelprijswinnaar Peter Handke als vertaler van Georges-Arthur Goldschmidt.” Getuigen. Tussen geschiedenis en herinnering, 137, 127–133 [7]
  • Feijen, J. (2019). “The Task of The Translator according to Georges Arthur Goldschmidt: A Translatorial Voice between Writing and Translating.” Conferentiebijdrage, Harvard University.[7]
  • Feijen, J. (2019). “Zwischen Verklärung und Neustilisierung: Peter Handke als Goldschmidt Übersetzer.” In: *„… übersetzt von Peter Handke“ – Philologische und translationswissenschaftliche Analysen*, Frank & Timme, pp. 173–200.[7]
  • Feijen, J. (2018). “‘Möglichkeit und Paradox des Übersetzenden’: Peter Handke als Autor Übersetzer en Selbstübersetzer.” Conferentiebijdrage.[7]
  • Feijen, J. (2018). “Whose voice is speaking? Peter Handke als schrijver vertaler en zelfvertaler.” Conferentiebijdrage. [7]

Vertalingen (selectie)

  • Johann Wolfgang von Goethe – De kwellingen van de jonge Werther (i.s.m. Eva Gijsen), Borgerhoff & Lamberigts, 2024.[7]
  • Ronya Othmann – De zomers, Standaard Uitgeverij/Tzara, 2024.[5]
  • Leif Randt – Allegro Pastel, Leesmagazijn, 2025.[7]
  • Susan Kreller – Elektrische vissen, Clavis, 2021.[7]
  • Jacob Taubes – Ad Carl Schmitt. Tegenstrijdige overeenstemming, Leesmagazijn.[7]
  • Olga Grjasnowa – God is niet verlegen (i.s.m. Janneke Panders).[7]
  • Olga Grjasnowa – De juridische schimmigheden van een huwelijk, De Bezige Bij.[7]

Prijzen

  • Fellowship Deutsches Literaturarchiv Marbach (2025) – toegekend voor onderzoek naar de briefwisseling tussen Handke/Goldschmidt
  • Lion Francout-prijs (2024) – toegekend voor haar academische en maatschappelijke bijdrage.[3]
  • Fellowship Sofina Boël / Fernand Lazard (2019) – toegekend voor haar academische onderzoek
  • Fellowship FWO (2015-2021) – toegekend voor haar doctoraatsonderzoek
  • Fellowship Fernand Lazard (2014) – toegekend voor haar vervolgstudie in Tübingen
  • Fellowship Deutscher Akademischer Austauschdienst (2013-2014) – tevens toegekend voor haar studie in Tübingen
  • Talentbeurs voor jonge beloftevolle literair vertalers (2013) – toegekend door Literatuur Vlaanderen