Jet Röling
| Jet Röling | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Jet Röling (2011) | ||||
| Volledige naam | Henriëtte Röling | |||
| Geboortedatum | 16 oktober 1939 | |||
| Geboorteplaats | Utrecht | |||
| Overlijdensdatum | 10 december 2025 | |||
| Overlijdensplaats | Neerijnen | |||
| Beroep(en) | pianist | |||
| ||||
Henriëtte (Jet) Röling (Utrecht, 16 oktober 1939 – Neerijnen, 10 december 2025) was een Nederlands pianist.[1]
Jet Röling was dochter van rechtsgeleerde Bert Röling en Louise Henriette (Lies) Sloth Blaauboer. Broer Matthijs Röling was kunstschilder; broer Hugo Röling is pedagoog en schreef een boek over zijn vader (Ode aan de rechter die geen ontzag had), zuster Ineke Bakels-Röling was docent Engels en broer Wiek Röling was architect.[2]
In september 1953 zat ze op het podium van Rijksuniversiteit Groningen in de pauze werken van Gabriel Fauré uit te voeren bij de rectoraatsoverdracht van Herman Jan Scheltema naar Pieter Jan Bouman.
Röling kreeg haar opleiding aan het Conservatorium van Amsterdam. Lessen van Jan Odé en Nelly Wagenaar leidden naar een Prix d’excellence in 1967 met vertolkingen van werken van Franz Schubert (Sonate opus 78), Maurice Ravel (Gaspard de la nuit) en Bela Bartók (Pianoconcert nr. 3) in de Bachzaal. George van Renesse zat in de jury, die tevens de Elisabeth Evertsprijs toekende.[3]
Toch was ze in 1961 al op de radio te horen in een pianoconcert van Wolfgang Amadeus Mozart; ze speelde het onder leiding van Felix Hupka, begeleiding van het Conservatoriumorkest. Röling nam plaats in een aantal ensembles, waaronder het Philidor Trio (met John Helstone en Christiaan Norde en onderscheiden met de Johan Wagenaar prijs), het Clara Wieck-trio en het Kamaphonensemble. Vanaf 1977 was ze hoofdlerares piano aan het Zwols conservatorium. In 1987 speelde ze tijdens de onthulling van een muurschildering van haar broer en Wout Muller in de aula van de Rijksuniversiteit Groningen.
Röling werd onderscheiden met de Jacques Vonkprijs (circa 1964), de Zilveren Vriendenkrans (1966) en de Toonkunst Jubileum Prijs (1967). De Jacques Vonk-prijs stelde haar in staat te studeren bij Erwin Lazlo (Zwitserland) en Louis Kentner (Engeland).
In de 21ste eeuw bevond Jet Röling zich op de achtergrond in de muziekwereld, maar trad ze nog wel op, zoals in 2017 te Schiedam, waar ze musiceerde met de gerenommeerde musici Kees Hülsmann (violist Rotterdams Philharmonisch Orkest), Elisabeth Perry (violist onder ander London Symphony Orchestra), Richard Wolfe (altviool, Nederlands Philharmonisch Orkest) en Daniël Esser (cello, Koninklijk Concertgebouworkest).[4]
Bekend werden van haar cd-opnamen van pianowerken van Gabriel Fauré, Gabriel Pierné, César Franck en Leoš Janáček.[5]
- Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 349
- ↑ Burgerlijke Standen. Utrechts Nieuwsblad (20 oktober 1939). Geraadpleegd op 7 juni 2022 – via hetutrechtsarchief.nl.
- ↑ Familieberichten, Rouwadvertentie moeder. De Volkskrant (19 maart 1985). Geraadpleegd op 7 juni 2022 – via delpher.nl.
- ↑ Kunstredactie, Prijs Uitnemendheid voor pianiste Jet Röling. Algemeen Handelsblad (28 november 1967). Geraadpleegd op 6 juni 2022 – via delpher.nl.
- ↑ Schiedams Nieuws, 26 oktober 2017 (geraadpleegd 7 juni 2022). Gearchiveerd op 27 juni 2023.
- ↑ Jet Röling op Muziekweb.nl; Muziekbibliotheek van Nederland (geraadpleegd 7 juni 2022). Gearchiveerd op 27 juni 2023.