Jeroen Saris

Jeroen Saris
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemeen
Geboortedatum	1950
Functie	voorzitter stichting werkgroep herkenning
Partij	CPN en GroenLinks
Functies
1990-1994	Wethouder van de gemeente Amsterdam
Portaal    Politiek

Jeroen Saris (1950) is een Nederlands voormalig politicus en bestuurder in Amsterdam.

Saris werd politiek actief binnen de CPN en was voor die partij raadslid in Amsterdam en voorstander van grote werken zoals de aanleg van de Oostlijn. Dit leverde werk en inkomen voor de arbeiders op en tegenstanders werden als klassevijanden en verraders van de arbeidersmassa neergezet. Saris was in de jaren tachtig fractievoorzitter in de raad waar onder de naam "Links Akkoord" al met de toekomstige fusiepartners werd samengewerkt.^[1]

In 1990 ging de CPN op in GroenLinks en vormde van 1990-1994 een college met PvdA, D66 en VVD, daarmee een voorloper van het eerste Paarse kabinet. Saris werd opvolger van Michael van der Vlis als wethouder van ruimtelijke ordening, binnenstad, IJ-oevers en homo-emancipatie, een portefeuille die tot dan toe steeds in handen was van de PvdA, samen met burgemeester Ed van Thijn en onder meer D66 wethouder Rick ten Have en VVD wethouder Frank de Grave. De portefeuille van Saris werd ook wel "Zetel van de duivel" genoemd omdat GroenLinks stond voor kleinschaligheid en bescherming van milieu en de zwakke medemens en moeite had met samenwerking met investeerders, projectontwikkelaars en beleggers. Als wethouder was Saris tamelijk onbeschadigd en loodste het megaproject IJ-oevers in afgeslankte vorm via een bestemmingsplan door de raad maar haalde ook de Gay Games 1998 voor Amsterdam binnen.

Omdat GroenLinks bepaalde dat een raadslid niet langer dan twaalf jaar achtereen deel mag uit maken van de raad keerde Saris, omdat hij voor zijn wethouderschap al in de raad zat voor de CPN, niet meer terug als raadslid.

Saris ontdekte op 18-jarige leeftijd, door een artikel in Vrij Nederland, dat zijn vader in de Tweede Wereldoorlog leider was geweest van het Studentenfront van de Nationaalsocialistische Beweging (NSB). Saris is voorzitter van de "stichting werkgroep herkenning", een platform voor nazaten van collaborateurs. Hij steunt openbaarmaking van het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR), maar het maakt veel los onder de leden, die opgroeiden in een cultuur van zwijgzaamheid en schaamte. Ze vrezen dat het trauma’s oprakelt, families splijt of als chantagemiddel wordt gebruikt.