Jereem Richards

Richards deed in 2011 zijn eerste internationale ervaringen op tijdens de CARIFTA Games, het jaarlijks door de Caribbean Free Trade Association georganiseerde jeugdtoernooi, waar alle landen in het Caribisch gebied aan deelnemen. Hij was toen net zeventien jaar oud en veroverde, naast een finaleplaats op de 400 m, al direct zijn eerste gouden medaille op de 4 × 400 m estafette. Kort daarna had hij op ditzelfde onderdeel opnieuw succes, want op de Pan-Amerikaanse jeugdkampioenschappen liep hij met zijn teamgenoten naar het zilver.

Een jaar later volgde zijn eerste mondiale toernooi, de wereldindoorkampioenschappen in Istanboel en ook hier werd op de 4 × 400 m estafette het podium gehaald. Samen met Lalonde Gordon, Renny Quow en Jarrin Solomon liep Richards naar de bronzen medaille. Zilver werd het daarna weer op de CARIFTA Games, om vervolgens op de wereldkampioenschappen U20 een volgende bronzen plak toe te voegen aan zijn snel groeiende verzameling eremetaal, behaald op de 4 × 400 m estafette. Ter afwisseling veroverde hij dat jaar zijn eerste nationale titel op de 4 × 100 m estafette. Op dit laatste estafettenummer behaalde hij in 2013 bij de Centraal Amerikaanse en Caribische kampioenschappen met zijn teamgenoten het brons. In twee jaar tijd was het totale aantal medailles dat Richards als junior nationaal en internationaal op estafettenummers had veroverd, opgelopen naar tweemaal goud, tweemaal zilver en driemaal brons.

Zijn grote doorbraak bij de senioren kwam er in 2017 toen Richards, zich dankzij zijn nationale titel op de 200 m had gekwalificeerd voor de wereldkampioenschappen in Londen. Hier wist hij zich met de snelste tijd in de reeksen en winst in zijn halve finale te kwalificeren voor de finale. Hierin behaalde Richards de bronzen medaille achter wereldkampioen Ramil Goelijev en Wayde van Niekerk. Enkele dagen later liep Richards samen met zijn landgenoten Jarrin Solomon, Machel Cedenio en Lalonde Gordon naar de wereldtitel op de 4 × 400 m.

In 2021 nam Richards deel aan de uitgestelde Olympische Spelen in Tokio. Op de 200 m eindigde hij op de achtste plaats. Enkele dagen later liep hij samen met Deon Lendore, Dwight St. Hillaire en Machel Cedenio ook de finale van de 4 × 400 m. Het viertal uit Trinidad en Tobago eindigde op de achtste en laatste plaats.

In 2022 bereikte Richards als individueel atleet het hoogtepunt van zijn atletiekloopbaan door op de WK indoor in Belgrado goud te veroveren op de 400 m in 45,00 s. Hij verbeterde hierbij het nationale record van Trinidad en Tobago, dat met 45,05 in handen was van de in januari 2022 bij een verkeersongeluk in Texas zo tragisch om het leven gekomen Deon Landore. Richards droeg zijn zege op aan zijn overleden landgenoot.

In 2024 nam Richards deel aan de Olympische Spelen in Parijs. In de finale van de 400 m eindigde hij vierde in 43.78 s, slechts 0.04s achter bronzenmedaillewinnaar Muzala Samukonga.^[1] Met deze tijd scherpte hij wel zijn persoonlijk record en tevens het nationaal record van Trinidad en Tobago aan, dat op naam stond van Machel Cedenio in 44.01 s. Hiermee werd Richards de eerste man uit Trinidad en Tobago met een tijd onder de 44 seconden op de 400 meter.

In 2025 nam Richards deel aan het eerste seizoen van de Grand Slam Track, opgericht door oud-atleet Michael Johnson. Richards was deelnemer in de 'Long Sprints' categorie, waarbij deelnemende atleten zowel de 200 m als de 400 m aflegden. Met een zesde plaats op de 200 m en een tweede plaats op de 400 m werd Richards tweede in de Long Sprints categorie op de Kingston Slam. Een eerste plaats op de 200 m en een tweede plaats op de 400 m was genoeg voor een gecombineerde eerste plaats bij de Miami Slam. Bij de Philadelphia Slam werd Richards wederom derde met een derde plaats op de 400 m en een tweede plaats op de 200 m.^[2]

Tijdens de Wereldkampioenschappen van 2025 in Tokio kwam Richards in actie op de 400 m. In de finale liep hij een 43.72, genoeg voor een aanscherping van zijn persoonlijk- en nationaal record en een zilveren medaille. Hij deelde het podium met de Botswaanse atleten Collen Kebinatshipi en Bayapo Ndori.^[3]

• 2012: 5e CARIFTA Games U20 - 21,41 s
• 2014: 3e in de series Gemenebestspelen - 21,13 s
• 2017: 1 Kamp. van Trinidad en Tobago - 20,15 s
• 2017: 3 WK - 20,11 s
• 2018: 1 Gemenebestspelen - 20,12 s
• 2019: 1 Kamp. van Trinidad en Tobago - 20,14 s
• 2019: 2 Pan-Amerikaanse Spelen - 20,38 s
• 2019: 4e in ½ fin. WK - 20,28 s
• 2021: 8e OS - 20,39 s
• 2022: 1 Gemenebestspelen - 19,80 s

Diamond League-podiumplaatsen

• 2018: 2 Doha Diamond League - 19,99 s
• 2018: 2 Prefontaine Classic - 20,05 s
• 2018: 3 Bislett Games - 20,19 s
• 2018: 3 Weltklasse Zürich - 20,04 s
• 2019: 3 BAUHAUS-galan - 20,45 s

• 2011: 6e CARIFTA Games U20 - 49,22 s
• 2022: 1 WK indoor - 45,00 s (NR)
• 2023: 1 Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen - 44,54 s (NR)
• 2025: 1 WK - 43,72 s (NR)

• 2012: 1 Kamp. van Trinidad en Tobago - 40,18 s
• 2013: 3 Centraal Amerikaanse en Caribische kamp. - 39,26 s

• 2011: 1 CARIFTA Games U20 - 3.08,96
• 2011: 2 Pan-Amerikaanse jeugdkamp. - 3.13,27
• 2012: 2 CARIFTA Games U20 - 3.11,62
• 2012: 3 WK indoor - 3.06,85
• 2012: 3 WK U20 - 3.06,32
• 2017: 4e World Athletics Relays - 3.03,17
• 2017: 1 WK - 2.58,12 (NR)
• 2018: 4e Gemenebestspelen - 3.02,85
• 2018: 4e WK indoor - 3.02,52 (NR)
• 2019: 1 World Athletics Relays - 3.00,81
• 2019: 3 Pan-Amerikaanse Spelen - 3.02,25
• 2019: 5e WK - 3.00,74
• 2021: 8e OS - 3.00,85
• 2022: 1 Gemenebestspelen - 3.01,29
• 2023: 1 Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen - 3.01.99 s

Zie de categorie Jereem Richards van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

1. ↑ Men's 400 Metres - The XXXIII Olympic Games. World Athletics (1 augustus 2024). Geraadpleegd op 19 september 2025.
2. ↑ Grand Slam Track - Results Season 2025. Grand Slam Track. Geraadpleegd op 19 september 2025.
3. ↑ Men's 400 Metres - World Athletics Championships, Tokyo 2025. World Athletics (18 september 2025). Geraadpleegd op 19 september 2025.