Jelle Visser

Jelle Visser

Jelle Lourens Visser (Stellendam, 24 januari 1973) is een Nederlandse journalist, eindredacteur en programmamaker. Visser werkte als verslaggever bij verschillende actualiteitenrubrieken en als nieuwslezer bij de NOS op NPO Radio1. Ook maakte hij programma's over Joran van der Sloot en de opkomst van de synthetische drugs crystal meth in Nederland voor video-on-demanddienst Videoland (RTL).

Loopbaan

Visser start zijn carrière bij de lokale omroep op het Zuid-Hollandse Goeree-Overflakkee waar hij samen met NOS-verslaggever Henrik-Willem Hofs een jongerenprogramma presenteert. Na de School voor Journalistiek in Utrecht begint hij als buitenlandredacteur bij het actualiteitenprogramma TweeVandaag (TROS). Vervolgens wordt hij verslaggever en eindredacteur bij EenVandaag (AVROTROS). Hij interviewt wereldleiders zoals koning Abdoellah II van Jordanië, Václav Havel en Colin Powell en doet verslag vanuit conflictgebieden zoals Afghanistan, Irak en Israël. Ook werkt hij als programmamaker bij de actualiteitenrubriek Brandpunt (KRO-NCRV).

Verborgen camera

Visser komt in 2012 zelf in het nieuws na een reportage over de Nederlandse oorlogsmisdadiger Heinrich Boere. Op 19 februari 2012 maakt EenVandaag bekend dat Visser en redacteur Jan Ponsen door het Duitse Openbaar Ministerie worden aangeklaagd wegens 'huisvredebreuk'. Een delict waar in Duitsland gevangenisstraf op staat. De journalisten blijken met een verborgen camera opnames te hebben gemaakt in een bejaardentehuis in het Duitse Eschweiler, waar Boere verbleef. Boere doet aangifte, waarop het Duitse OM besluit de Nederlandse journalisten strafrechtelijk te vervolgen.

Boere sluit zich tijdens de Tweede Wereldoorlog aan bij de Waffen-SS, maar wordt vanwege medische redenen afgekeurd. Terug in Nederland wordt hij geronseld voor het Sondercommando Feldmeijer en is hij betrokken bij Aktion Silbertanne waarbij tientallen Oranjegezinde Nederlanders zijn vermoord. Boere is betrokken bij minstens drie aanslagen. Na de oorlog vlucht hij naar Duitsland waar hij in 2000 word opgespoord door de Rotterdamse filmmaker Rob van Olm. Voor families van de slachtoffers (onder meer Bicknese en De Groot) is het onverteerbaar dat Boere dan al vijftig jaar net over de grens in het Duitse Eschweiler woont. De Duitse autoriteiten weigeren hem uit te leveren en beroepen zich op het "Führer-Erlass", een decreet uitgevaardigd door Adolf Hitler waarmee SS vrijwilligers beloond werden met de Duitse nationaliteit. Als Boere en zijn advocaat niet reageren op brieven van nabestaanden en interviewverzoeken wegwuiven, besluiten de journalisten van EenVandaag hem te bezoeken met een verborgen camera. Boere sleept Ponsen en Visser voor de Nederlandse Raad voor Journalistiek, maar die oordeelt dat er geen sprake is van ontoelaatbaar gedrag. Daarna doet Boere in Duitsland aangifte van 'huisvredebreuk'. De ophef in binnen- en buitenland is groot. Nazi-jager Efraim Zuroff van het Simon Wiesenthal Center in Jeruzalem spreekt zijn steun uit aan Ponsen en Visser, net zoals de Duitse onderzoeksjournalist Günter Wallraff (bekend van zijn undercoverreportages Ik (Ali)), de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ), het Persvrijheidsfonds en de Duitse journalistenvakbond (DJV).

Op 9 februari 2012 verschijnen Ponsen en Visser voor de rechtbank in het Duitse Eschweiler[1][2] waar ze worden vrijgesproken. Volgens de Duitse rechter is het "maatschappelijk en journalistiek belang" groot in deze zaak.[3][4][5] Eind 2013 overlijdt Boere op 92-jarige leeftijd in een gevangenisziekenhuis in Fröndenberg.

Referenties

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.