Jeanne Guldemond
| Jeanne Guldemond | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Geboortedatum | 22 maart 1897 | |||
| Geboorteplaats | Amsterdam | |||
| Overlijdensdatum | juli 1981 | |||
| Overlijdensplaats | Chicago Heights | |||
| ||||
Jannigje (Jeanne) Guldemond (Amsterdam, 22 maart 1897 – Chicago Heights, juli 1981) was een Nederlandse violiste, orkestleidster en dirigent, in het genre amusementsmuziek.[1][2]
Leven en werk
Guldemond werd geboren in Amsterdam als dochter van de violoncellist Martinus Guldemond en Louisa Johanna van Eijmeren. Ze begon haar loopbaan in het orkest van haar vader.[3] Al op 13-jarige leeftijd werd ze een veelbelovende instrumentaliste genoemd.[4][5][6] In 1911 werd ze "Het Wonderkind" genoemd.[7] Ze trad toentertijd ook op met xylofoon en tubafoon.[8]
Vanaf 1912 was ze directeur van en trad ze op met het Nationaal Damesorkest.[9][10] Volgens latere advertenties stond het orkest onder directie van haar vader. In maart 1919 nam het orkest afscheid in de concertzaal De Nieuwe Karseboom in Amsterdam met onder meer een solo van Guldemond.[11]
Op 17 april 1919 trouwde Guldemond in Rotterdam met de violist Cor Köhler, zoon van Piet Köhler.[12][13] In hetzelfde jaar speelde ze de rol van Priscilla in de film De gestreepte Domino van regisseur F.C.W. Jordans, met haar echtgenoot als tegenspeler.[14] In de jaren twintig trad ze meermalen op in Londen. In de jaren dertig dirigeerde ze het Orkest Jeanne Guldemond. Het orkest trad vaak op met Cor Köhler als solist. Een van de etablissementen waar ze geregeld optrad was Pschorr in Rotterdam.[15]
Over hun activiteiten tijdens de Tweede Wereldoorlog bestaan verschillende verhalen. Volgens een voormalig dienstmeisje was het gezin Köhler-Guldemond lid van de NSB en zijn ze aan het einde van de oorlog naar de Verenigde Staten gevlucht.[16] Volgens krantenberichten van na de oorlog zouden ze in die tijd onder de naam "The Brightens" in het buitenland hebben opgetreden, waaronder bij het begin van de invasie in Normandië in Cherbourg voor de geallieerde troepen.[17]
In de jaren vijftig keerde Guldemond kortstondig terug naar Nederland voor een serie afscheidsconcerten in Zutphen.[18]
In 1954 trouwde hun dochter Catharina Johanna ("Tootje") met een in Duitsland gedetacheerde Amerikaanse soldaat van Nederlandse afkomst, die zij optredend met haar ouders in Duitsland had leren kennen. Zij vestigden zich in Chicago.[19]
In 1956 trad het echtpaar Köhler-Guldemond met hun dochter op in het Hilton Hotel in Chicago, naar verluidt terwijl ze daar op bezoek waren.[20]
Guldemond overleed in 1981 in Illinois.
- ↑ Jeanne Guldemond. Zwartekat.nl. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ Orkest Jeanne Guldemond. Zwartekat.nl. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ (29 januari 1927). V.. Het leven. geïllustreerd jrg 22, 1927, no. 5
- ↑ "Stadsnieuws.", Rotterdamsch nieuwsblad, 20 april 1910. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "Apollo-theater", De nieuwe courant, 3 mei 1910. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "In "De Vereeniging"", De courant, 7 juli 1910. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "Café Concert Suisse", Arnhemsche courant, 11 januari 1911. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "Utrechtsche courant", Utrechtsche courant, 26 september 1912. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "Middenstands-Tentoonstelling", Nieuwe Winterswijksche courant, 2 november 1912. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ (3 juli 1915). Advertentie. De kunst; een algemeen geïllustreerd en artistiek weekblad jrg 7, 1914/1915, no 388
- ↑ "Het Guldemond-ensemble.", Rotterdamsch nieuwsblad, 3 maart 1919. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ (8 april 1922). De Köhler's en de Guldemond's. De kunst; een algemeen geïllustreerd en artistiek weekblad jrg 14, 1921/1922, no 741
- ↑ ’t Is anders (deel 3). jazzradar.com. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ De gestreepte Domino. Eye (12 april 2011). Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "ZESTIG JAAR AAN DE PIANO 6 Geen café zonder muzieK Levensverhaal van JOOP DE LEUR door Jan Liber", Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad, 10 januari 1967. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ Daan Schuijt, Hoe 'een gewoon meisje' de oorlog in Utrecht beleefde. KLEIO p.5-7 (1 oktober 2012). Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "MET XYLOFOONS EN VIOLEN DOOR DE WERELD Algerijnse kleedkamers zijn niet zo koud... klagen de „Brightens"", Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad, 8 februari 1951. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "Brandpuntjes", Zutphens dagblad voor de Graafschap en Veluwezoom, 27 september 1951. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "Kleindochter van Piet Köhler getrouwd", De Telegraaf, 8 januari 1954. Geraadpleegd op 13 januari 2026.
- ↑ "LATER VOORGOED NAAR AMERIKA. PIET KÖHLER’S NAGESLACHT TREEDT NU OP IN CHICAGO", Het Rotterdamsch parool, 28 februari 1956. Geraadpleegd op 13 januari 2026.