Jean Graton

Jean Graton
	Graton op Circuit Zandvoort in 1983
Persoonsgegevens
Geboren	Nantes, 10 augustus 1923
Overleden	Brussel, 21 januari 2021
Geboorteland	Frankrijk
Opleiding en beroep
Beroep	Stripauteur
Werkveld	stripverhaal
Oriënterende gegevens
Stijl	Brusselse school
Bekende werken	Michel Vaillant
	(en) IMDb-profiel
Portaal	Strip

Jean Graton (Nantes, 10 augustus 1923 – Brussel, 21 januari 2021) was een Frans striptekenaar. Hij is vooral bekend van de strip Michel Vaillant.

Leven en werk

Graton werd geboren in Nantes. Zijn vader was gepassioneerd door motorfietsen, was lid van de Club Motocycliste Nantais en organiseerde wedstrijden voor motorfietsen. Zijn moeder overleed toen hij elf jaar oud was. Toen zijn vader bij het begin van de oorlog krijgsgevangen werd gemaakt, moest de zeventienjarige Graton beginnen werken. Hij werd aangenomen op de scheepswerven van Nantes.

Graton deed zijn dienstplicht na de Tweede Wereldoorlog en vertrok in 1947 naar België waar hij stripverhalen wilde gaan tekenen. Hij volgde een cursus reclametekenen in avondschool en leverde reclametekeningen voor het blad Les Sports. Via World Publicité Press leerde hij Jean-Michel Charlier kennen. Hij kreeg zijn eerste grote kans bij uitgeverij Dupuis toen hij voor het stripweekblad Robbedoes enkele afleveringen van De verhalen van oom Wim mocht aanleveren. Hij inkte ook voor Victor Hubinon.

In 1953 maakte hij de overstap naar het rivaliserende weekblad Kuifje van uitgeverij Le Lombard dat destijds geleid werd door Hergé. Hij debuteerde er met het kort verhaal La première ronde over de Formule 1. Een tekenaar kon niet voor beide rivaliserende weekbladen werken en dus moest Graton kiezen. Hij tekende een exclusiviteitscontract bij Kuifje.^[3] Daar startte hij in 1957 met zijn belangrijkste en succesrijkste serie Michel Vaillant. In 1959 verscheen er een eerste lag verhaal. Graton zou zeventig albums maken van deze succesvolle reeks. In 1962 richtte hij een eigen studio op waar hij werkte met verschillende assistenten. In 1966 lanceerde hij een nieuwe reeks, De Labourdets, waarvan het scenario werd geschreven door zijn vrouw Francine. In 1976 volgde de reeks Julie Wood en in 1982 begon hij zijn eigen uitgeverij.^[4] Deze strips werden altijd bijzonder goed gedocumenteerd, er werden altijd veel foto's gemaakt die als voorbeeld dienen.

In 1994 werd zijn zoon Philippe Graton vanaf album nr. 57, Sporen van Jade, scenarist van de reeks Michel Vaillant. Deze laatste lanceerde ook Dossiers Michel Vaillant waarin het leven van beroemde autorenners wordt verteld. Jean Graton schreef ook een Michel Vaillant-dossier over de formule 1-coureur Ayrton Senna: Dossier Michel Vaillant 6: Ayrton Senna: Het heilig vuur. Graton ging op pensioen in 2004. Zijn zoon Philippe herlanceerde de serie, die na publicatie van album nr. 70 24 uur onder invloed gedurende vijf jaar stil lag, in 2012. Voor dit "nouvelle saison", zoals hij de herstart doopte, deed hij beroep op een nieuwe scenarist die samen met hem de verhaallijnen uitwerkt en twee nieuwe tekenaars ter vervanging van de oude ploeg van Studio Graton.

Eerbewijzen

In 2004 werd Graton commandeur in de Franse Orde van Kunst en Letteren en in 2005 werd hij ridder in de Belgische Leopoldsorde. Hij ontving in 2005 de Grote Prijs Saint-Michel voor zijn gehele oeuvre.^[4]^[5]

Externe link

(en) Jean Graton, Lambiek.net

Bronnen, noten en/of referenties

↑ Jean Graton, bedenker van ‘Michel Vaillant’, overleden op 97-jarige leeftijd, Hln.be. Gearchiveerd op 4 april 2023.
↑ (fr) Mort de Jean Graton, créateur de Michel Vaillant, Rtbf.be. Gearchiveerd op 28 februari 2021.
↑ De rivaliteit die destijds heerste tussen de weekbladen Robbedoes en Kuifje, komt aan bod in het Michel Vaillant-album Tocht door de nacht, wanneer Graton een vrachtwagen van de transportfirma Vaillant een lading papier laat opladen bij "uitgeverij Van de Put" (put is puits in het Frans) in Marcinelle (waar uitgeverij Dupuis gevestigd is). Hierop blijkt dat er niet alleen papier geladen wordt, maar ook illegaal wapens aan boord van de vrachtwagen gesmokkeld worden, dit alles terwijl de jonge bijrijder van de Vaillant-vrachtwagen zit te lezen in een exemplaar van het weekblad Kuifje dat hem door een personeelslid van de drukkerij is overhandigd.
1 2 (fr) Allard, Patrice, Jean Graton (1923-2021). Nantes Patrimonia (2023). Geraadpleegd op 10 november 2025.
↑ (fr) Simonet, Dominique, "A coeur Vaillant...", La Libre Belgique, 15 oktober 2005. Geraadpleegd op 10 november 2025.

Zie de categorie Jean Graton van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

[1] Jean Graton, bedenker van ‘Michel Vaillant’, overleden op 97-jarige leeftijd, Hln.be. Gearchiveerd op 4 april 2023.

[2] (fr) Mort de Jean Graton, créateur de Michel Vaillant, Rtbf.be. Gearchiveerd op 28 februari 2021.

[3] De rivaliteit die destijds heerste tussen de weekbladen Robbedoes en Kuifje, komt aan bod in het Michel Vaillant-album Tocht door de nacht, wanneer Graton een vrachtwagen van de transportfirma Vaillant een lading papier laat opladen bij "uitgeverij Van de Put" (put is puits in het Frans) in Marcinelle (waar uitgeverij Dupuis gevestigd is). Hierop blijkt dat er niet alleen papier geladen wordt, maar ook illegaal wapens aan boord van de vrachtwagen gesmokkeld worden, dit alles terwijl de jonge bijrijder van de Vaillant-vrachtwagen zit te lezen in een exemplaar van het weekblad Kuifje dat hem door een personeelslid van de drukkerij is overhandigd.

[:all-4] 1 2 (fr) Allard, Patrice, Jean Graton (1923-2021). Nantes Patrimonia (2023). Geraadpleegd op 10 november 2025.

[5] (fr) Simonet, Dominique, "A coeur Vaillant...", La Libre Belgique, 15 oktober 2005. Geraadpleegd op 10 november 2025.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]