Jean-Pierre Cortot
| Jean-Pierre Cortot | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | 20 augustus 1787 | |||
| Overleden | 12 augustus 1843 | |||
| Begraafplaats | Cimetière du Père-Lachaise | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | École nationale supérieure des beaux-arts, Franse Academie in Rome (1810; 1813)[1] | |||
| Beroep | beeldhouwer | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leerling(en) | Pierre Louis Rouillard, Pierre-Charles Simart | |||
| Bekende werken | fontaines de la place des Vosges | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Académie des Beaux-Arts | |||
| Prijzen en erkenningen | Officier in het Legioen van Eer, Prix de Rome | |||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Jean-Pierre Cortot (Parijs, 20 augustus 1787 - Parijs, 12 augustus 1843) was een Frans beeldhouwer.[2]
Leven en werk
Cortot startte zijn carrière op 13-jarige leeftijd als leerling van de beeldhouwer Charles-Antoine Bridan. Hij was vervolgens assistent van een aantal andere beeldhouwers. Hij won de Prix de Rome voor beeldhouwkunst in 1809 en trok naar Italië, waar hij van 1810 tot 1813 verbleef in de Villa Medici in Rome. In 1819 keerde hij terug naar Frankrijk. In 1825 werd hij leraar aan de École des Beaux-Arts in Parijs. Tot 1840 exposeerde hij geregeld bij de Parijse salon. Hij werd in 1841 benoemd tot officier in de Orde van het Legioen van Eer.
Cortot maakte onder meer een reliëf van de triomf van Napoleon Bonaparte voor de Arc de Triomphe (1810) en allegorische voorstellingen van de Franse steden Brest en Rouen voor de Place de la Concorde in Parijs (1835-1838).
Hij overleed kort voor zijn 56e verjaardag en werd begraven op Cimetière du Père-Lachaise.
Zie ook
- ↑ AGORHA; geraadpleegd op: 1 april 2019; AGORHA-identificatiecode voor persoon of organisatie: 50113.
- ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
