Jean-Paul Linnartz

Jean-Paul Linnartz
Jean-Paul Linnartz (2017)
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	10 september 1961
Geboorteplaats	Heerlen
Beroep	onderzoeker, wiskundige, academisch docent, elektrotechnisch ingenieur
Academische achtergrond
Alma mater	Technische Universiteit Delft (10 december 1991),[1] Technische Universiteit Eindhoven (1 september 1979; 20 december 1986)[2]

Johan Paul Marie Gerard Linnartz (Heerlen, 10 september 1961) is een Nederlands elektrotechnisch ingenieur, wetenschapper, hoogleraar aan de Technische Universiteit Eindhoven en was onderzoeker bij de verlichtingsonderneming Signify. Internationaal wordt hij erkend als expert op het gebied van de beveiliging van data die verstoord is door ruis.^[3]

Linnartz behaalde in 1986 zijn ingenieursdiploma in elektrotechniek aan de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e), met een focus op digitale communicatiesystemen. Hij startte zijn loopbaan als onderzoeker bij TNO in Den Haag (1987–1988). Daarna was hij van 1988 tot 1991 universitair docent elektrotechniek aan de Technische Universiteit Delft, waar hij in 1991 promoveerde op verkeersanalyse in draadloze netwerken.^[4] Van 1991 tot 1993 bekleedde hij de positie van assistant professor aan de Universiteit van Californië - Berkeley. In 1993 introduceerde hij Multi-Carrier CDMA.^[5] Van 1994 tot 1995 was hij universitair hoofddocent aan de TU Delft.

Van 1995 tot 2007 werkte hij bij Philips Research in Eindhoven, waar hij begon als onderzoeker en later functies vervulde als hoofdonderzoeker, groepsleider en directeur. Vanaf 2006 bekleedde hij ook de rol van senior technisch directeur bij Philips Research. Hij gaf leiding aan onderzoeksteams die zich bezighielden met informatie beveiliging, draadloze connectiviteit en het ontwerp van geïntegreerde schakelingen.

Sinds 2006 is hij hoogleraar aan de TU/e binnen de Signal Processing Systems-groep. Bij Signify (voorheen Philips Lighting) leidde Linnartz tot 2024 onderzoek naar Li-Fi, een draadloze internetverbinding die werkt op basis van leds.

Linnartz is houder van meer dan 75 patenten, die de basis vormden voor drie succesvolle projecten (Intrinsic-ID, Genkey en Civolution). Zijn artikelen over elektronische watermerken, anonieme biometrie, radiocommunicatie (zoals OFDM, MC‑CDMA en random access) en optische draadloze communicatie zijn ruim 13.000 keer geciteerd.

• In 1992 ontving hij de Vederprijs voor zijn bijdragen aan mobiele radiocommunicatiesystemen.^[6]
• In 2011 werd hij benoemd tot Fellow van het Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE).^[3]

Jean-Paul Linnartz is een zoon van de kunstenaar Martin Linnartz.^[7] Hij trouwde op 7 januari 1993 met Henriette Gea Smid; uit dit huwelijk werd een zoon geboren.^[8] Linnartz is een neef van de natuurkundige Harold Linnartz.