Jean-Marie Duhamel

Jean-Marie Duhamel
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	5 februari 1797
Geboorteplaats	Saint-Malo
Overlijdensdatum	29 april 1872
Overlijdensplaats	Parijs
Beroep	wiskundige, natuurkundige, academisch docent[1]
Lid van	Société Philomathique de Paris, Franse Academie van Wetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, Pruisische Academie van Wetenschappen
Academische achtergrond
Alma mater	École polytechnique (1814; 1816),[2] University of Rennes (1816)[2]
Proefschrift	Théorie mathématique de la chaleur
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	wiskunde, natuurkunde, mechanica
Bekend van	Duhamel's integral, Duhamel's principle, Raabe's test
Prijzen en erkenningen	Commandeur in het Legioen van Eer

Jean-Marie Constant Duhamel (Saint-Malo, 5 februari 1797 - Parijs, 29 april 1872) was een Frans wis- en natuurkundige. Zijn studiejaren werden beïnvloed door de beroeringen van de napoleontische tijd. Hij richtte zijn eigen school op, de École Sainte-Barbe. Naar hem werd het Duhamel-principe vernoemd. Hij was in de eerste plaats een wiskundige, maar bestudeerde ook de wiskunde van warmte, mechanica en akoestiek.^[3] Hij voerde ook onderzoekingen uit in de differentiaal- en integraalrekening, waarbij hij gebruikmaakte van infinitesimalen. Duhamels stelling over infinitesimalen beweert dat de som van een reeks van infinitesimalen onveranderd blijft wanneer men de infinitesimaal vervangt door haar voornaamste deel.

Hij werd in de jaren vijftig van de 19e eeuw door Augustin Louis Cauchy tot het katholicisme bekeerd.