Jan Zahradníček (schrijver)
Jan Zahradníček (Mastník, 17 januari 1905 - Vlčatín, 7 oktober 1960) was een Tsjechische katholieke schrijver, dichter en vertolker. Jan Zahradníček werd op 17 januari 1905 geboren in Mastník bij Třebíč in een groot boerengezin. Als kind liep hij ernstig letsel op aan zijn ruggengraat. Hij volgde een korte opleiding tot kleermaker en studeerde vervolgens aan het gymnasium in Třebíč. Hij voltooide zijn studie aan de faculteit Wijsbegeerte in Praag niet. Hij woonde eerst in Praag en later in Uhřínov, in de pastorie van zijn zwager, de dichter Jan Dokulil. Hij werkte als redacteur bij een uitgeverij, vertaler en dichter. Van 1938 tot 1948 was hij redacteur van het katholieke tijdschrift Akord, na 1945 was hij uitgeversredacteur in Brno. In 1951 werd hij samen met een groep katholieke intellectuelen en schrijvers gearresteerd en op onwettige wijze veroordeeld tot dertien jaar gevangenisstraf wegens hoogverraad. Op het moment dat er over zijn vrijlating werd onderhandeld, stierven zijn twee dochters aan vergiftiging door paddestoelen. Hij werd vrijgelaten na een algemene amnestie in 1960, maar enkele maanden later (op 7 oktober 1960) stierf hij in Uhřínov aan de gevolgen van zijn gevangenschap. Jan Zahradníček behoort tot de meest tragische figuren uit de Tsjechische poëzie.
Werken
- Pokušení smrti (1930)
- Návrat (1931)
- Jeřáby (1933)
- Žíznivé léto (1935)
- Pozdravení Slunci (1937)
- Korouhve (1940)
- Pod bičem milostným (1944)
- Svatý Václav (1945)
- Žalm z roku dvaačtyřicátého (1945)
- Stará země (1946)
- La Saletta (1947)
- Rouška Veroničina (1949)
- Znamení moci (1950-1951)
- Čtyři léta (1969)
- Dům Strach (1982, Toronto)
Hij vertaalde onder andere Dante, Hölderlin, Rilke, Galsworthy, Corbière, Claudel...