Jan Willem Arnold van Hattum

Na afronding van zijn rechtenstudie in 1921 vervulde Van Hattum zijn dienstplicht bij het Vrijwillig Landstormkorps der Luchtwachtdienst, waar hij de rang van reserve eerste luitenant bereikte.

In 1923 trad hij in dienst bij de gemeente Groningen als adjunct-commies en plaatsvervangend chef van de afdeling Onderwijs. In 1925 stapte hij over naar de gemeente Enschede. Daar werd hij in 1929 bevorderd tot hoofdcommies-redacteur en later tot referendaris.

Van Hattum werkte onder de burgemeesters Edo Bergsma (tot 1932), J.J.G.E. Rückert (1933–1945) en Meine van Veen (vanaf 1946).

In nevenfunctie was Van Hattum in de jaren dertig van de twintigste eeuw secretaris van de Twentsche Aeroclub (TAC) op Vliegveld Twenthe ^[2]

In juli 1940 richtte Van Hattum met andere oud-militairen een verzetsgroep op, die later deel ging uitmaken van de Ordedienst (OD). Binnen de Enschedese afdeling vervulde hij de functie van eerste officier.

In januari 1943 werd hij gearresteerd en als gijzelaar naar Kamp Vught gebracht. Na zijn vrijlating in juni 1943 keerde hij terug naar Enschede. In 1944 moest hij onderduiken; daarop werd zijn salaris door de N.S.B.-burgemeester Jan Hendrik Oonk ingehouden.

Op 1 april 1945, bij de bevrijding van Enschede, trad Van Hattum naar voren als waarnemend burgemeester. Zijn benoeming werd op 16 april bevestigd door het militaire gezag. Hij vervulde deze functie tot april 1946, toen Meine van Veen als burgemeester werd aangesteld.

In juni 1946 beëindigde Van Hattum zijn dienstverband bij de gemeente Enschede. Kort daarna werd hij benoemd tot consul der Nederlanden in Johannesburg in Zuid-Afrika, een functie die hij tot juni 1950 bekleedde. Daarna was hij nog consul te New York en te Düsseldorf in welke laatste plaats hij in november 1964 met pensioen ging.^[3]