Jan Kostwinder
| Jan Kostwinder Jan de Vries | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Pseudoniem(en) | Jan Kostwinder | |||
| Geboortedatum | 8 juni 1960 | |||
| Geboorteplaats | Oude Pekela | |||
| Overlijdensdatum | 27 augustus 2001 | |||
| Overlijdensplaats | Amsterdam | |||
| Geboorteland | Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | dichter | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1986-1999 | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | proza, poëzie, essays | |||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Jan Kostwinder, schrijversnaam van Jan de Vries (Oude Pekela, 8 juni 1960 – Amsterdam, 27 augustus 2001), was een Nederlands schrijver en dichter.
Leven
Toen Kostwinder twee jaar oud was, overleed zijn vader. Zijn moeder hertrouwde en het gezin verhuisde eind 1964 naar Amsterdam-Noord. Na zijn middelbare school ging Kostwinder in 1980 Nederlandse taal- en letterkunde studeren aan de Universiteit van Amsterdam. In 1989 studeerde hij cum laude af op de poëzie van Wilfred Smit, waarna hij les ging geven aan het Atlantic College in Llantwit Major in Wales (waar zijn twee zoons werden geboren) en de Europese School in Mol. Na persoonlijke problemen kreeg hij aan het einde van de jaren negentig een psychose en belandde hij voor korte tijd in een psychiatrische kliniek. In de zomer van 2001 overleed hij in Amsterdam aan een hartstilstand.[1]
Werk
Tijdens zijn studie Nederlands richtte Kostwinder samen met Marisa Groen, Stef van Dijk en Rogi Wieg het tijdschrift Adem op, dat van 1986 tot 1990 zou bestaan. Hierin publiceerde hij verhalen, gedichten en essays. In 1988 debuteerde hij met de poëziebundel Binnensmonds, in 1994 gevolgd door Een kussen van hout. Na Een man alleen: de zelfmoord van Cesare Pavese uit 1996 (samen met Hein Aalders) verscheen in 1997 de verhalenbundel Regenhond, zijn prozadebuut. De sterk autobiografische briefroman Brieven aan Willem-Alexander uit 1999 was zijn laatste boek. Kort na zijn overlijden verzorgden Chrétien Breukers en Hein Aalders Alles is er nog. Verzamelde gedichten (2003). In 2012 stelde Nico Keuning Het bezinksel van de waarheid samen, een verzameling polemieken, portretten en brieven.[2] In 2025 verscheen de brievenbundel Ben ik duidelijk? Hebben wij nog contact?, opnieuw verzorgd door Breukers en Van der Weide.[3]
- ↑ Gegevens ontleend aan: Hein Aalders en Chrétien Breukers, 'Een mot die naar de lantaarn vliegt', in: Alles is er nog (Amsterdam 2003), blz. 253-284.
- ↑ Cf. Jack van der Weide, Bekentenissen van een schrijfjunk. Over Jan Kostwinder, in: Streven 80 (2013), 3, blz. 264-269. Gearchiveerd op 1 februari 2023.
- ↑ Keuning, Nico, 'Alle literaire bobo's en kunstluizen kunnen me reet likken'. Neerlandistiek (20 maart 2025). Geraadpleegd op 20 april 2025.