Jakob Söderqvist

Jakob Söderqvist
	Söderqvist in 2024
Persoonlijke informatie
Geboortedatum	31 mei 2003
Geboorteplaats	Sundsvall, Zweden
Lengte	187 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg	Lidl-Trek
Discipline(s)	Wegwielrennen
Amateurploegen
2022–2023	Svealand
Ploegen
2024–2025; 2026–	Lidl-Trek Future; Lidl-Trek
Portaal	Wielersport

Jakob Söderqvist (Sundsvall, 31 mei 2003) is een Zweeds wielrenner.

Carrière

Als eerstejaars junior werd Söderqvist, achter Jonathan Ahlsson en Edvin Lovidius, derde op het nationale kampioenschap tijdrijden.

In 2022, als eerstejaars belofte, werd Söderqvist onder meer zevende in de Lillehammer GP. In april 2023 won hij een etappe in de Ronde van Loir-et-Cher.^[1] Op het nationale kampioenschap tijdrijden was enkel Jacob Ahlsson sneller, waarmee Söderqvist wel de beste belofte was. Drie dagen later werd hij zevende in de door Lucas Eriksson gewonnen wegwedstrijd. Op het wereldkampioenschap werd Söderqvist zevende in de tijdrit voor beloften en reed hij de wegwedstrijd in diezelfde leeftijdscategorie niet uit. Begin september won hij het eindklassement van de Flanders Tomorrow Tour, nadat de leiderstrui in de tijdrit had overgenomen van Mathis Avondts. Op het Europese kampioenschap werd hij tiende in de door Alec Segaert gewonnen tijdrit voor beloften.

In 2024 maakte Söderqvist de overstap naar de opleidingsploeg van Lidl-Trek. In februari nam hij, met de hoofdmacht van de ploeg, deel aan de Ronde van de Provence. In de proloog bleef enkel zijn ploeggenoot Mads Pedersen hem voor.^[2] In april won hij de derde etappe in de Ronde van Bretagne, waarna hij de leiderstrui overnam van Alexis Guérin.^[3] Die leiderstrui verdedigde hij in de overige vier ritten met succes, waardoor hij Simon Pellaud opvolgde als eindwinnaar.^[4] Een week later startte hij in de Flèche du Sud, een vijfdaagse etappekoers in Luxemburg. De vierde etappe, een tijdrit over 18,6 kilometer in en rond Sanem, was Söderqvist de snelste.^[5] Nils Sinschek en klassementsleider Pim Ronhaar eindigden op de dichtste ereplaatsen.^[6] De slotrit werd ook gewonnen door de Zweed, waarna zijn ploeggenoten Tim Torn Teutenberg en Matteo Milan als tweede en derde finishten.^[7] Een maand later won hij de openingstijdrit in de Ronde van Italië voor beloften. De roze leiderstrui die hij daaraan overhield raakte hij een dag later kwijt aan Paul Magnier. Twee dagen na afloop van de Baby Giro werd Söderqvist nationaal kampioen tijdrijden.^[8] Na een pauze van ruim een maand nam hij deel aan de wegwedstrijd op de Olympische Spelen, waar hij op plek 58 eindigde. Op zowel het Europese als het wereldkampioenschap werd hij tweede in de beloftentijdrit, achter respectievelijk Alec Segaert en Iván Romeo. Hij sloot zijn seizoen af met een zege in de Chrono des Nations voor beloften.^[9]

In zijn tweede seizoen bij de Amerikaanse ploeg nam hij, namens de hoofdmacht, deel aan de Ronde van Valencia, waar hij samen met zijn ploeggenoten de openingsploegentijdrit won. In juli verdedigde hij zijn nationale titel in het tijdrijden met succes en werd hij nationaal kampioen gravel. In de nationale kampioenstrui won hij in augustus de tijdrit in de Ronde van Denemarken. In september werd Söderqvist wereldkampioen tijdrijden bij de beloften.^[10] Een week later nam hij deel aan de tijdrit voor eliterenners op het Europese kampioenschap, waar hij elfde werd. In 2026 maakte hij de overstap naar de hoofdmacht van Lidl-Trek.