Jacques Verduyn

Jacques Verduyn
Persoonsgegevens
Geboren	Brugge, 2 december 1946
Geboorteland	België
Nationaliteit	Belg
Opleiding en beroep
Beroep	beeldend kunstenaar
Oriënterende gegevens
Stijl	Hyperrealisme
Werklocatie	Brugge[1]
RKD-profiel
Website
Portaal    Kunst & Cultuur

Jacques Verduyn (Brugge, 2 december 1946) is een Belgisch beeldend kunstenaar, vooral bekend om zijn hyperrealistische sculpturen.

Verduyn volgde een opleiding tekenen en schilderen als vrije leerling aan de Academies voor Schone Kunsten van Brugge en Aalst. In 1966 begon hij zijn studies Plastische Kunsten aan de Rijksnormaalschool in Gent, waar hij onder meer les kreeg van Octave Landuyt. Bij Geo Vindevogel leerde hij de bronsgiettechniek volgens de cire perdue-methode. In 1978 en 1979 behaalde hij via de middenjury de diploma’s leraar Tekenen in respectievelijk het hoger secundair en het hoger onderwijs.

Zijn studententijd viel samen met de jaren zestig, een periode gekenmerkt door maatschappelijk engagement, protestbewegingen en een sterk geloof in vrijheid en vooruitgang. Deze context, samen met zijn interesse in het existentialisme (onder meer Jean-Paul Sartre en Albert Camus), beïnvloedde zijn vroege sculpturale werk. Dit uitte zich onder meer in bronzen beelden met titels als Le combattant en Le guerrier.

In 1972 werd werk van Verduyn geselecteerd voor de tweede Triënnale van Brugge voor hedendaagse kunst. Twee jaar later, in 1974, ontving hij de Provinciale Prijs voor Beeldhouwkunst van West-Vlaanderen voor Pat et Veerle (polyester, levensgroot). In datzelfde jaar verwierf de provincie West-Vlaanderen zijn werk Transistormeisje, dat werd opgenomen in de collectie van het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst (PMMK), nu Mu.ZEE in Oostende.

Tijdens zijn legerdienst (1969–1970) in Duitsland bezocht Verduyn Londen, waar hij in de Tate Gallery sterk onder de indruk raakte van een tentoonstelling over popart. Werken van onder meer Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg en James Rosenquist, evenals de installatie Portable War Memorial van Edward Kienholz, hadden een blijvende invloed op zijn artistieke ontwikkeling.

Na zijn legerdienst realiseerde Verduyn zijn eerste hyperrealistische sculpturen. Gini and Wisky behoort tot deze vroege werken. Vanaf 1971 werkte hij met lichaamsafgietsels en begon hij zijn beelden te polychromeren. In 1973 werd zijn werk opgenomen in de tentoonstelling Hyperréalisme. Maîtres Américains et Européens in de Brusselse galerie Isy Brachot.

Verduyn vindt zijn inspiratie voornamelijk in het alledaagse, familiale leven. Zijn hyperrealistische beelden tonen vaak intieme momenten van rust, dromen en eenvoud. Bekende werken uit deze periode zijn onder meer Transistormeisje (Mu.ZEE, Oostende), Les baigneuses, Pat et Veerle, Encore un rayon de soleil, de installatie Rita verwelkomt je (Mu.ZEE), Kate en haar foto’s (Groeningemuseum, Brugge), Hallo Jeansgirl en Zittend figuur (Belfius-collectie).

Kunstcriticus Raymond Lacroix omschreef zijn werk in het tijdschrift Europe (nr. 67, 1974) als “la saveur profonde des moments de vie” en sprak van “la poésie de la vie elle-même”. Verduyn stelt zelf dat hij de werkelijkheid niet interpreteert, maar haar voor zichzelf laat spreken. Zijn werk is gericht op het oproepen van een sfeer van joie de vivre.

Meerdere reizen naar Italië en Griekenland versterkten Verduyns interesse in de klassieke oudheid en de renaissance. Kunstwerken zoals de bronzen deuren van het baptisterium van Florence van Lorenzo Ghiberti maakten diepe indruk. Dit resulteerde onder meer in composities van kleine vrouwelijke naakten in terracotta, waarin klassieke idealen worden toegepast op hedendaagse figuren en dagelijkse houdingen.

In 1990 beschreef kunstcriticus Jo Gérard Verduyn in Paris Match (Les grands artistes belges de tous les temps) als een kunstenaar die het alledaagse leven, het plezier en de charme van het moment centraal stelt, in een traditie die teruggrijpt op de Griekse beeldhouwkunst.

Het werk van Jacques Verduyn bevindt zich onder meer in de collecties van Mu.ZEE (Oostende), het Groeningemuseum (Brugge) en de Belfius-collectie (Brussel). Recent werd Jacques Verduyn in de kijker gezet als een van de pioniers van het hyperrealisme in de internationale tentoonstelling 50 jaar hyperrealisme. Deze tentoonstelling was de voorbije jaren al te zien in onder meer Brussel, Lyon, Parijs, Rome, Tampere, Osaka en Québec.

• Persoonlijke website