Isabeau d'Albret

Isabeau d'Albret (ook Isabeau van Navarra, 1513 - 1560) was een Franse edelvrouw. Ze was een prinses van het koninkrijk Navarra en verwant aan het Franse koningshuis.

Isabeau was een dochter van Jean d'Albret en Catharina van Navarra. Door bemiddeling van haar schoonzus Margaretha van Angoulême huwde ze in 1534 met René I van Rohan, prins van Léon. Het echtpaar verbleef afwisselend aan het Franse hof en in Bretagne, in het kasteel van Blain, en kreeg vijf kinderen. In 1552 werd Isabeau weduwe toen haar echtgenoot sneuvelde bij het beleg van Metz.

In de periode 1557-1558 zocht Isabeau toenadering tot het calvinisme. In 1557 was ze in Béarn toen haar nicht Jeanne d'Albret daar het calvinisme oplegde als godsdienst. Maar in hetzelfde jaar nodigde ze met Pasen nog een monnik uit om te komen preken in haar kasteel in Blain. Tegen 1560 had ze resoluut gekozen voor het calvinisme: ze kreeg uitzonderlijk van koning Hendrik II een vrijstelling om de katholieke eredienst bij te wonen, voor zichzelf en haar hele huishouden.^[1]