Ingo Kühl
| Ingo Kühl | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Ingo Kühl in Atelier Berlin 2015 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Bovenau, 29 juni 1953 | |||
| Geboorteland | Duitsland | |||
| Nationaliteit | Duits | |||
| Signatuur |  | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Universiteit voor de Kunsten Berlijn | |||
| Beroep | schilder, beeldhouwer, graficus en architect | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | circa 1977 – heden | |||
| Stijl | Neo-expressionisme | |||
| Werklocatie | Berlijn,[1] Sylt | |||
| Website | ||||
| ||||
%252C_2012.jpg)
Ingo Kühl (Bovenau, 29 juni 1953) is een Duitse schilder, beeldhouwer en architect.
Leven
Ingo Kühl studeerde van 1973 tot 1976 architectuur aan de Universiteit voor toegepaste wetenschappen in Kiel en van 1977 tot 1984 architectuur en beeldende kunst aan de Universiteit voor de Kunsten Berlijn. Al schilderend reisde hij door vele landen binnen en buiten Europa, waaronder IJsland, Nieuw-Zeeland, Papoea-Nieuw-Guinea en Vuurland. Gedurende één jaar woonde hij in de Stille Zuidzee. Sinds 2003 heeft hij een studio op Sylt naast Berlijn.
Oeuvre
Schilderen
"Architektur (Brücke) in Schneelandschaft", 1980, olieverf op canvas, 200 × 130 cm
"Farbraum", 1986, olieverf op canvas, 100 × 100 cm, Schleswig-Holsteinische Landesmuseen, Schloss Gottorf, Sleeswijk
"Färöer II" uit de cyclus Färöer, 1995, olieverf op canvas, 120 x 120 cm
"Die Nebensonnen" uit de cyclus Winterreise volgens Franz Schubert, 1996, olieverf op canvas, 160 × 160 cm%22_2005.jpg)
"Gletscher (Beagle-Kanal)" uit de cyclus Landschaften am Ende der Welt, geschilderd in Punta Arenas, Chile 2005, olieverf op canvas, 40 × 60 cm
"Haus am Watt", 2015, olieverf op canvas, 150 × 200 cm
"Bewegtes Meer III", 2020, olieverf op canvas, 250 × 570 cm (drie delen), in de Berlijnse studio
Beeldhouwwerken
"Architektur-Skulptur", 1988, bronzen 69 × 35 × 20 cm.JPG)
“Architektur-Skulptur", 2009, epoxyhars 400 × 220 × 110 cm
"Architektur-Skulptur" voor de studio Ingo Kühl in Keitum op Sylt, 2023
"Tisch am Kliff" in Keitum op Sylt, bronzen reliëfs Wal in bewegter See en Hügelgrab, 2019
Tentoonstellingen
Solotentoonstellingen
- Figures and Formkomposits, The Center for Art and Culture of Bedford Stuyvesant Inc., Brooklyn, New York, 1982.
- Óleos, Centro Cultural São Lourenço, Almancil, Portugal, 1986.[2]
- Luft und Wasser, Nordfriesisches Museum, Nissenhaus Husum, 1988.
- Himmel, Kardinal-von-Galen-Haus, Cloppenburg-Stapelfeld, 1995.
- Winterreise nach Franz Schubert, Sender Freies Berlin, Haus des Rundfunks, 1996; en Berliner Philharmonie, Berlijn, 1997.
- La Mer, Espace Culturel Français, Port Vila, Vanuatu, South Pacific, 2002.[3]
- Dance – Masks – Ceremonies, Nationaal Museum van Vanuatu, Port Vila, 2002.[4]
- Südseewellen, Ethnologisches Museum, Staatliche Museen zu Berlin, Musea Berlin-Dahlem, 2004/05.[5]
- Macht der Natur, Museum der Stadt Bad Hersfeld, 2005.[6]
- Paisajes del fin del Mundo, 1. Cooperativa de Arte, Santiago de Chile, 2005.[7]
- Paisajes del fin del Mundo II, Embajada de Chile en Alemania, Berlijn 2006.[8]
- The Creation / Die Schöpfung, University of Goroka, Papua New Guinea, 2010.[9]
- Rund um Kap Hoorn, Botschaft der Republik Chile, Berlijn, 2013/14.[10]
- In der Nähe des Meeres, Nordfriesland Museum, Nissenhaus, Husum, 2018.[11]
- Kraft der Elemente auf Sylt, Sylt Museum, Keitum, 2022.[12]
Groepstentoonstellingen
- Hommage (à Hermann Finsterlin)[13], Obere Galerie – Haus am Lützowplatz, Kunstamt Tiergarten, Berlijn, 1984.[14]
- Tod und Leben, Obere Galerie – Haus am Lützowplatz, Kunstamt Tiergarten, Berlijn, 1986.[15]
- Villa Massimo Bewerbungen für das Rom-Stipendium, Schleswig-Holsteinisches Landesmuseum, Schloss Gottorf, Schleswig, 1988[16] en Wilhelm-Hack-Museum, Ludwigshafen am Rhein, 1991.[17]
- Felsenküste – Azoren, Schleswig-Holsteinisches Landesmuseum, Norddeutsche Galerie, Schloss Gottorf, Schleswig, 2018-2023.[18]
- H2O, Galerie Michael W. Schmalfuss, Contemporary Fine Arts, Berlijn, 2020/2021.[19]
Externe links
Literatuur
- Sarah Kirsch, Ingo Kühl: Luft und Wasser, 1988; ISBN 978-3-88243-096-6
- Kühl, Ingo: Winterreise. 24 Bilder zum gleichnamigen Liederzyklus von Franz Schubert, 1996;[20]
- Kühl, Ingo: Auf dem Weg ins Unbekannte. Monografie und Werkverzeichnis der Ölbilder 1978–2007, 2007; ISBN 978-3-939825-32-6
- Kühl, Ingo: Papua New Guinea (duits / engels), 2011; ISBN 3-86206-122-8
- Kühl, Ingo: Architektur-Phantasien, Werkverzeichnisse der Zeichnungen, Ölbilder, Skulpturen / Architectural fantasies, catalogues raisonné of the drawings, paintings, sculptures (duits / engels), 2015; ISBN 978-3-86206-470-0
- Kühl, Ingo: In der Nähe des Meeres. Monografie und Werkverzeichnis der Ölbilder 2007–2017, 2018; ISBN 978-3-86206-693-3
- Irro, Werner: Ingo Kühl. Tagebuch eines Malers, biografie, 2023; ISBN 978-3-98741-065-9
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 24 juni 2015.
- ↑ (en) Kühl, Ingo, Óleos. Centro Cultural São Lourenço (1986) – via artfacts.
- ↑ (en) Visitor Artist exhibits in Port Vila, Article in the Trading Post, Port Vila, Vanuatu, June 9, 2002. (pdf).
- ↑ Deutsch-vanuatische Beziehungen (Duits-Vanuarische betrekkingen) via pangloss.de
- ↑ (de) Südsee-Wellen. www.smb.museum.
- ↑ (de) Kühl, Ingo, Macht der Natur. I. Kühl (2005) – via Deutsche Nationalbibliothek.
- ↑ Retzlaff, Christiane, Der Anfang der Welt. Sylter Spiegel (24 januari 2006).
- ↑ (es) Difunden Magallanes en Embajada de Chile en Alemania. La Prensa Austral, Punta Arenas (12 maart 2006).
- ↑ (de) Papua-Neuguinea. www.pangloss.de (2010).
- ↑ (de) Kühl, Ingo, Sylter Maler Ingo Kühl: Ausstellung in der Botschaft von Chile. Just Sylt (16 november 2013). Gearchiveerd op 24 June 2016 – via www.justsylt.de.
- ↑ (de) Kühl, Ingo, In der Nähe des Meeres. Kettler Verlag (April 2018) – via Deutsche Nationalbibliothek.
- ↑ (de) Exhibition Kraft der Elemente auf Sylt. Bilder von Ingo Kühl und Märchen der Welt erzählt von Linde Knoch. Sylt Museum, Keitum (2022). Gearchiveerd op 18 augustus 2022. Geraadpleegd op 4 januari 2024.
- ↑ Archief van de Akademie der Künste Berlin, Collectie Hermann Finsterlin bij de Hans-Scharoun-Archiv
- ↑ Hommage. Obere Galerie, Haus am Lützowplatz, Kunstamt Tiergarten, Berlin (1984).
- ↑ Tod und Leben. Obere Galerie, Haus am Lützowplatz, Kunstamt Tiergarten, Berlin (1986).
- ↑ Villa Massimo : Bewerbungen um das Rom-Stipendium. Schleswig-Holstein. Landesmuseum Schloss Gottorf in Schleswig im Auftrag des Bundesministeriums des Innern (1988).
- ↑ Villa Massimo : Bewerbungen um das Rom-Stipendium. Wilhelm-Hack-Museum, Ludwigshafen/Rhein im Auftrag des Bundesministeriums des Innern (1991).
- ↑ (de) Norddeutsche Galerie – Museum für Kunst und Kulturgeschichte Schloss Gottorf. museum-fuer-kunst-und-kulturgeschichte.de. Gearchiveerd op 25 november 2023. Geraadpleegd op 4 januari 2024.
- ↑ (en) H2O. artfacts.net.
- ↑ (de) Kühl, Ingo, Winterreise. 24 Bilder zum gleichnamigen Liederzyklus von Franz Schubert (1996) – via Deutsche Nationalbibliothek.
Zie de categorie Ingo Kühl van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.