Inge Braeckman

Inge Braeckman
Persoonsgegevens
Geboortedatum	19 september 1974
Geboorteplaats	Gent
Opleiding en beroep
Beroep	schrijver, dichter
Dbnl-profiel
Portaal    Literatuur

Inge Braeckman (Gent, 19 september 1974) is een Vlaamse dichteres, auteur, performer, kunstcritica en redactrice.

Zij woont en werkt in Gent, volgde er secundair onderwijs (Latijn-Grieks) in de Sint-Bavohumaniora en universitair onderwijs (licentiaat in de Rechtsgeleerdheid, kandidatuur Germaanse filologie) aan de UGent. Na haar studies werkte zij enige tijd onder meer als journaliste bij Het Nieuwsblad en De Standaard – zij schreef over het culturele leven in ruime zin van Gent en omgeving en publiceerde ook reisreportages (b.v. over Shangai en Dublin). Inge Braeckman schreef gedichten sinds haar tienerjaren. Haar poëzie en ander werk (o.m. kunstkritieken en -essays) ontwikkelden zich in nauwe samenwerking met diverse hedendaagse kunstenaars.

Inge Braeckman was redactrice en vaste medewerker (circa 2006 tot 2018) van het internationale Belgische kunsttijdschrift H art (voortgezet vanaf 2023 als Glean).^[1] Zij werkte mee met auteurs en/of curatoren Bart De Baere (directeur M HKA), Dieter Roelstraete aan het kunstenaarsboek uit 2006 “The Quest” variations on a theme van Honoré d’O, gastkunstenaar in het Belgisch paviljoen op de Biënnale van Venetië in 2005.^[2] Braeckman publiceerde gedichten in literaire tijdschriften zoals Poëziekrant, Deus ex Machina, De Schaal van Digther,^[3] Kluger Hans; haar poëzie werd vertaald in het Frans, Engels, Duits … ; en zij las voor op de 5de Nacht van de Poëzie in 2011 in het Kunstencentrum Vooruit (sinds 2022 Kunstencentrum VierNulVier) in Gent.^[4] Met de bundel Beeltenissen (2009) debuteerde zij officieel in de Bel-etagereeks van het Poëziecentrum: een zoektocht naar liefde, waarheid en schoonheid in taal, droom en een bedreigende werkelijkheid.^[5] Eerder, in 2004, publiceerde zij al een bundel Lichamen.com – de bundel bevat een dvd van Franciska Lambrechts en Honoré d’O. Haar literaire doorbraak volgde enkele jaren later met de prachtig door kunstenaar Jan Vercruysse vormgegeven dichtbundels Incantaties 1 (2011, nominatie voor de Herman De Coninckprijs 2012) en Incantaties 2 (2013), poëzie waarin eeuwigheid, klassieke oudheid, actualiteit, muziek en natuur verweven werden.^[6] Ook steden zoals Rome, Brussel, haar geboortestad Gent en andere ‘plaatsen’ inspireerden haar in beide bundels. Eén van de Gentse gedichten werd al in 2010 opgenomen in de bloemlezing Om Gent gedicht, samengesteld door Guido Lauwaert.

De poëzie van Inge Braeckman werd ook op bijzondere wijze gevoed door haar werk als kunstcritica, bijvoorbeeld als auteur van kunstessays in tentoonstellingscatalogi van tapijtkunstenares Vera Vermeersch in Atelier Vera Vermeersch (2011), van beeldend kunstenares Peggy Wauters in The big escape (2014) of als interviewer van beeldend kunstenaar Stief Desmet in Once upon a golden river ; Imagine, an island (2015).^[7] In 2016 publiceerde Braeckman bij de Gentse bibliofiele uitgeverij Ergo Pers gedichten bij etsen van de kunstenares Carole Vanderlinden in het tweetalige kunstenaarsboek (livre de peintre) Bougainvillea.^[8] In 2018 verschenen twee markante dichtbundels; Venus’ vonken, met een nog fijn- en eigenzinniger verwoording van haar vroegere thema’s (liefde, kunst …) en Onder de olijfbomen van Lesbos, geëngageerde poëzie, in het Nederlands en het Arabisch, na haar vrijwilligerswerk in vluchtelingenkampen op het Griekse eiland Lesbos, in samenwerking met het S.M.A.K.^[9]

Braeckman bleef trouw aan haar samenwerking met kunstenaars. Zij verraste met dichtbundels zoals La pose voiléé (2019), gedichten bij foto’s – vrouwenportretten verbonden met bloemen en planten – van Malou Swinnen, In de eerste uren zomer (2020), poëzie geïnspireerd door muziek van het Collegium Vocale Gent, onder leiding van Philippe Herreweghe, tijdens het jaarlijkse Collegium Vocale Crete Senese zomerfestival en door het landschap in Toscane en Ooievaar, of (2022), gedichten over de ooievaar (mythe, biologie, symbool van geluk en nieuw leven) bij tekeningen van Anne Van Herreweghen. In 2022 verscheen ook een zeer persoonlijke, autobiografische dichtbundel, Terra Toscana, een waardig en troostrijk poëtisch verslag bij de dood en het afscheid van haar vader in 2020.

Er verscheen in 2025 ook een tweetalige bloemlezing van haar poëzie Sous les oliviers de Lesbos et autres poèmes (vertaling van het Nederlands naar het Frans door Jan H. Mysjkin).