Inga (volk)
| Inga | ||||
|---|---|---|---|---|
| Totale bevolking | 19.561 (2018) | |||
| Verspreiding | Colombia | |||
| Taal | Inga | |||
| ||||
De Inga's zijn een etnische bevolkingsgroep in Zuid-Amerika. Zij leven hoofdzakelijk in het zuiden van Colombia en spreken Inga, een variant van het Quechua. Hun belangrijkste leefgebieden zijn rond de rivieren Putumayo, Orteguaza, Pescado en Caguan. Ook wonen er Inga's in Peru.[1]
De Inga's bewonen een gebied dat rijk is aan onder andere mineralen, olie en hout. Sinds de komt van de eerste Europese kolonisten in de 16e eeuw is het leefgebied van de Inga's geteisterd door geweld, ontbossing en exploitatie, maar sinds begin 21e eeuw is er een heropleving van de eigen cultuur.
Geschiedenis
In het Incarijk speelde de Incagroep Mitimak een rol in de grensverdediging. Toen de Spaanse conquistadores het Incarijk veroverden, raakten de Mitimak verspreid, waarbij een deel – de Inga's – zich vestigde aan de Napo en vervolgens in de Sibundoyvallei. Toen de Spanjaarden in 1535 in de regio aankwamen, vond er strijd met de Inga's plaats rondom Mocoa. Hierna vestigden missionarissen zich in het gebied om de inheemse bevolking te bekeren, maar de Inga's verzetten zich hevig waardoor de missionarissen weer vertrokken.[1][2]
De Inga's raakten veel gronden kwijt aan de kolonisten. Rond 1700 wist Carlos Tamabioy een deel van deze verloren gronden terug te winnen.[2]
Begin 20e eeuw werden er missiescholen geopend dankzij de aanleg van een weg naar Mocoa. Deze weg zorgde er tevens voor dat het gebied open kwam te liggen voor kolonisten, coca-telers en drugshandelaren. Oliebedrijven en veeboeren deelden de voormalige gronden van de Inga's verder op. Van 1986 en 2004 had het leefgebied van de Inga's tevens te lijden van de strijd tussen guerilla's, paramilitaire groepen en heroïnehandel.[3]
Begin 21e eeuw streefde de Ingagemeenschap naar het terugkrijgen van de voorouderlijke gronden; tussen 2002 en 2017 had de gemeenschap 50.000 hectare met succes weer in bezit gekregen.[3]
Atun Puncha
Jaarlijks vieren de Inga's het feest Atun Puncha om het begin van een nieuw jaar te vieren. De oorsprong van het feest ligt in het verhaal van de legendarische Carlos Tamabioy. Deze jongen werd volgens de legende in 1700 geboren dankzij de zonnegod Taita Inti en was al binnen één dag volwassen. Nog diezelfde dag reisde hij door het hele land heen. 's Avonds verzamelde hij alle Inga's en Camenza's om hen te vertellen dat hij het land aan hen naliet. Zij zouden het land bewonen en bewerken tot het einde der tijden, in harmonie met de rivieren, bossen en bergen. Bij het ondergaan van de zon vertrok Tamabioy en sindsdien wordt jaarlijks Atun Puncha (de dag van vergiffenis) gevierd.[3]
- 1 2 (en) Olson, James S. (17 juni 1991). The Indians of Central and South America: An Ethnohistorical Dictionary. Bloomsbury Publishing USA, p. 154. ISBN 978-0-313-36879-0.
- 1 2 (es) Fernández, Alhena Caicedo (1 april 2021). The radical otherness that heals: Yagecero Neoshamanism in Colombia. Universidad de los Andes. ISBN 978-958-798-086-8.
- 1 2 3 (en) Jacanamijoy, Benjamin, INDIGENOUS COMMUNITY | DEVENIR UNIVERSIDAD (2017). Geraadpleegd op 22 oktober 2025.