Inauguration of the Pleasure Dome

Inauguration of the Pleasure Dome
Regie Kenneth Anger
Hoofdrollen Samson De Brier
Marjorie Cameron
Muziek Leoš Janáček
Jeff Lynne
Première 1954
Genre horrorfilm, fantasyfilm
Speelduur 38 minuten
Taal Geen
Land van herkomst Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Inauguration of the Pleasure Dome is een Amerikaanse avant-gardistische korte film geregisseerd door Kenneth Anger.[1] De film werd opgenomen in december 1953 en voltooid in 1954.[2] Anger maakte twee andere versies van deze film in 1966 en eind jaren zeventig. De film heeft een cultstatus verworven.[3]

Volgens Anger ontleent de film de naam pleasure dome aan Samuel Taylor Coleridge's gedicht Kubla Khan uit 1816. Anger werd geïnspireerd om de film te maken nadat hij een Halloweenfeest had bijgewoond, getiteld Come as your Madness, georganiseerd door kunstenares Renate Druks.[4]

Vroegere versies van de film hadden scènes die bedoeld waren om op drie verschillende schermen geprojecteerd te worden, een idee dat deels geïnspireerd was door Abel Gance's film Napoléon uit 1927. Anger monteerde de film later opnieuw om de beelden over elkaar te leggen. De verschillen tussen de beelden van het origineel uit 1954 en de twee herzieningen zijn klein. Een vroege versie, slechts één keer vertoond op de West-Duitse televisie in het begin van de jaren tachtig en tot op de dag van vandaag bewaard door NDR, bevat drie extra minuten aan het begin, waaronder een voordracht van het gedicht Kubla Khan.

De originele versie heeft als soundtrack een volledige uitvoering van de Glagolitische Mis van de Tsjechische componist Leoš Janáček.[4] In 1966 werd een nieuw gemonteerde versie uitgebracht onder de naam The Sacred Mushroom Edition. Eind jaren zeventig werd een derde revisie gemaakt, waarbij The Sacred Mushroom Edition opnieuw werd gemonteerd zodat deze paste bij het Electric Light Orchestra-album Eldorado, met uitzondering van alleen Illusions in G major, een bluesrocknummer waarvan Anger vond dat het niet bij de sfeer van de film paste.

De film weerspiegelt Angers diepe belangstelling voor Thelema, de filosofie van Aleister Crowley en zijn volgelingen, zoals blijkt uit de rol van Marjorie Cameron als ‘The Scarlet Woman’ (een eretitel die Crowley toekende aan enkele van zijn belangrijke magische partners). Crowleys concept van een ritueel gemaskerd feest waarbij de aanwezigen zich verkleden als goden en godinnen, diende als directe inspiratie voor de film.[4] De film bevat ook beelden uit de hel-sequentie van de Italiaanse stomme film L'Inferno uit 1911. Tegen het einde worden scènes uit Angers film Puce Moment uit 1949 verwerkt in de gelaagde beelden en gezichten.

De film werd in 1954 vertoond in het Coronet Theatre in Los Angeles.[2] De versie met drie schermen werd getoond op deWereldtentoonstelling van Brussel in 1958,[4] waar hij de Prix de l’Âge d’or won.[2] De film, voornamelijk in de tweede of derde versie, werd in de jaren zestig, zeventig en tachtig vaak vertoond aan Amerikaanse universiteiten en in kunstgalerieën.

Rolverdeling