Inès van den Kieboom

Inès van den Kieboom (Oostende, 3 november 1930) is een Belgische kunstschilder.[1]

Inès van den Kieboom
Persoonsgegevens
Geboortenaam Inès van den Kieboom
Geboren Oostende, 3 november 1930
Geboorteland België
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Autodidact
Beroep Kunstschilder
Oriënterende gegevens
Werklocatie Antwerpen (stad)
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Zij is autodidact en maakt vooral schilderijen op karton en op hout. Zij kende op haar 92ste onverwacht een internationale doorbraak, alhoewel ze al sinds begin van de jaren 1970 schilderde. Inès van den Kieboom is afkomstig uit Oostende en woont in Antwerpen.[1] Zij is de tante van de zanger Arno Hintjens.

Stijl

Van den Kieboom is autodidact. Haar stijl is figuratief, op de rand van het naïeve.[2] Haar eerste echtgenoot, Guy Maclot, gaf haar het advies om geen pogingen te doen om fotografisch schilderen, dan kon ze beter een foto nemen.[3] Deze raad heeft ze consequent gevolgd en ligt mee aan de basis van haar stijl.[1][4] Zij schildert wat zij zich herinnert of tegenkomt in het dagelijkse leven zoals haar familie, de stad, de natuur, haar reizen, voorwerpen in haar interieur, foto's in kranten of tijdschriften of de bootjes als herinnering aan haar man die in de scheepvaart actief was. Ze schildert de taferelen op basis van haar verbeelding, eenvoudig, herkenbaar, met weinig details en zonder zich iets aan te trekken van de juiste anatomische verhoudingen of het perspectief.[5] Ze schildert zoals het zelf wil.[6] Met haar taferelen en kleurencombinaties wil ze in de eerste plaats een onschuldige en vrolijke sfeer scheppen.[7][8][9][1] Ze schildert zelden op doek, maar vooral op karton, doosjes, sigarenkistjes of stukken hout, zoals kastdeuren.

Er is geen evolutie in haar stijl doorheen de jaren, maar wegens ouderdomsverschijnselen wel in techniek.[6][10][11] Van den Kieboom werkte aanvankelijk met olieverf, maar om gezondheidsredenen schakelde ze over naar acryl.[4] Ook de grote formaten die ze op de vloer schilderde kan ze wegens haar leeftijd niet meer aan. Recent begon ze met krijt te schilderen omdat ze dit gemakkelijker in haar zetel kan doen.[8] Ze maakt ook kleinere collages en beschilderde "kijkdoosjes" waarin ze de actualiteit verwerkt.[2]

Biografie

Jeugd

Van den Kieboom werd geboren in Oostende in een arbeidersgezin. De ouders waren kunstminnend, haar moeder hield van opera en had zelf een prachtige stem. Haar beide ouders waren fervente lezers.[4] Haar zuster Lucrèce ("Lulu") was de latere moeder van de zanger Arno Hintjens. Inès van den Kieboom paste dikwijls op Arno tijdens zijn vroege kinderjaren.[1][10] Zij zou een vaste waarde blijven in zijn leven en was samen met haar zuster Fabienne een van de speciale tantes waarover hij dikwijls vertelde op het podium.[12][13]

Op haar 23e trouwde van den Kieboom met de Antwerpse beeldhouwer Guy Maclot. Het gezin ging in Antwerpen wonen. Ze kregen twee kinderen, Petra en Fiona Maclot. In 1959 won Guy Maclot de Prix de Rome. Eind jaren ’60 kreeg van den Kieboom zin om te schilderen met het schildersmateriaal van haar schoonvader René Maclot, zij had nooit kunstonderwijs gevolgd en had geen ervaring met schilderen. Haar werk werd gewaardeerd door de artistieke vrienden van haar echtgenoot maar zij wilde geen schilderijen verkopen en aanvankelijk ook niet tentoonstellen.[1][4]

Tentoonstellingen

In 1975 kon ze onder de naam Inès Maclot tegen betaling deelnemen aan een kunstwedstrijd in Knokke georganiseerd door Jan Hoet. Van den Kieboom stelde bij de opening vast dat de schilderijen van alle deelnemers kriskras door elkaar hingen. Jan Hoet argumenteerde dat hij chaos wou creëren. Dit was niet naar de zin van van den Kieboom die haar schilderijen voortijdig liet weghalen. Haar werk was echter opgemerkt, ze kreeg een aanbieding om te exposeren in het Cooremetershuys op de Graslei in Gent. Ze verkocht één schilderij, maar door haar deelname in de kosten en betaling van commissie hield ze er niets aan over en was ze een schilderij kwijt.[14] Een weinig succesvolle kleine tentoonstelling in het toneelhuis ’t Appeltje in Antwerpen, waar haar werken een louter decoratieve functie kregen, deden haar besluiten om nooit meer te exposeren. Ze bleef evenwel verder schilderen en objecten maken met lijm.[6][4][2]

Paul Goris

Het huwelijk met Maclot eindigde in 1977 met een echtscheiding.[7] Inès ontmoette een nieuwe man, Paul Goris, een coördinator van reddingswerken voor de Unie van Redding- en Sleepdienst in Antwerpen, die in 1987 in het nieuws kwam als de bergingsleider van de Herald of Free Entreprise.[2]

In 1996 gingen Goris en van den Kieboom om gezondheidsredenen in Oostende wonen. Ze schilderde nog weinig. In 2007 overleed Paul Goris. Het volgende jaar overleed haar dochter Fiona aan kanker.[13] Inès van den Kieboom stopte met schilderen.[1][14]

Tentoonstelling Aboli Bibelot: ontdekking

In 2015 ging van den Kieboom terug in Antwerpen wonen in de nabijheid van haar naaste familie zoals haar dochter, stiefzoon, kleinkinderen, achterkleinkinderen en hun verwanten.[8] In 2022 verhuisde ze naar een serviceflat verbonden aan een woonzorgcentrum in Antwerpen.[13][14] Haar dochter Petra Maclot, die veel van de schilderijen van haar moeder bezat, wou haar moeder voor haar 90e verjaardag verrassen met een overzichtstentoonstelling van haar werk.[14] Door corona werd dit voornemen uitgesteld naar 2022.[1] Petra Maclot kwam in contact met Gavin Vanaelst, een kunstenaar, muziek- en kunstliefhebber en eigenaar van de zaak Aboli Bibelot in de Muntstraat in Antwerpen, een winkel voor kunst, antiek en schilderijen. Vanaelst stelde voor om een overzicht van de schilderijen, collages en kijkdoosjes van van den Kieboom tentoon te stellen in zijn pand. De tentoonstelling kreeg de naam Verveling in 'Aards Paradijs..[15][16] Deze tentoonstelling was zeer succesrijk, voor de vernissage van 26 augustus 2022 waren er al vier werken verkocht aan passanten, iets later waren alle werken verkocht.[16]

Doorbraak

De galeriehouder Tim Van Laere was aanwezig op de vernissage in Aboli Bibelot. Hij nodigde Inès Van den Kieboom uit om in december 2022 deel te nemen aan een groepstentoonstelling Let's go in zijn galerie samen met onder andere Bram Demunter, Rinus Van de Velde, Ben Sledsens, Dennis Tyfus, Kati Heck, Jonathan Meese en de overleden kunstenaars Franz West en Jean Dubuffet.[8][4]

Enkele maanden daarna, op 23 maart 2023, kreeg ze in de galerie een eigen solotentoonstelling met de titel Le Temps Des Cerises, een verwijzing naar naar zowel Arno als naar het lievelingslied van haar moeder.[4] De tentoonstelling was een succes. Een van de kopers was Venus Williams, die meerdere werken van haar kocht.[1]

.In 2025 kwam Van den Kieboom opnieuw aan bod in de Tim van Laere Gallery in de groepstentoonstelling To live is to fly tussen werken van onder andere Adrian Ghenie, Muller Van Severen, Francis Picabia, Pablo Picasso en Jean Tinguely.[17]

De tentoonstelling in Aboli Bibelot betekende een keerpunt in haar leven. Van den Kieboom is na haar ontdekking opnieuw volop beginnen schilderen en collages maken.[18] Ze was tevens opgemerkt door de media en wordt sindsdien regelmatig gevraagd voor interviews.[16] Van den Kieboom kwam in maart 2023 als oudste ooit aan bod in het Radio 1 programma Touché.[19] Eind 2025 verscheen haar biografie Alles overkomt mij geschreven door Ingrid Vander Veken naar aanleiding van een tentoonstelling in de Galerie National 55 in Antwerpen.[20][5]

Referenties

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.