Hippolyte Flandrin

Hippolyte Flandrin
Hippolyte Flandrin, zelfportret
Persoonsgegevens
Geboren	Lyon, 23 maart 1809
Overleden	Rome, 21 maart 1864
Geboorteland	Frankrijk
Begraafplaats	Cimetière du Père-Lachaise[1][2]
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	École nationale supérieure des beaux-arts de Lyon, Franse Academie in Rome (1833; 1837)[3]
Leermeester	Louis Hersent, Jean Auguste Dominique Ingres
Beroep	kunstschilder
Oriënterende gegevens
Leerling(en)	Edgar Degas, James Tissot, Pierre Grivolas, Charles Lepec, Eugène Allard
Stijl	neoclassicisme
Bekende werken	Jeune Fille, Madame Hippolyte Flandrin
Werklocatie	Rome (1832; 1838),[4] Rome (1863; 1864)[4]
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Académie des Beaux-Arts
Prijzen en erkenningen	Prix de Rome (1832), Ridder in het Legioen van Eer,[5] Officier in het Legioen van Eer,[5] Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap
RKD-profiel
Portaal    Kunst & Cultuur

Jean-Hippolyte Flandrin (Lyon, 23 maart 1809 - Rome, 21 maart 1864), bekend als Hippolyte Flandrin, was een Frans schilder. Hij maakte voornamelijk portretten en decoratieve werken in (neo)classicistische stijl.

Hippolyte Flandrin was de tweede van drie zonen, die allemaal kunstschilder werden. In 1829 trok hij van Lyon naar Parijs en ging daar in de leer bij Jean Auguste Dominique Ingres. Al snel exposeerde hij in de Parijse Salon.

In 1832 won hij de prestigieuze Prix de Rome, met een royale studiebeurs, die hem in staat stelde vijf jaar lang in Italië te werken en studeren. In de jaren 1830-1840 legde hij zich toe op een strakke neoclassicistische stijl en koos daarbij vaak voor klassieke en mythologische onderwerpen. Exemplarisch voor deze periode is zijn Jeune Homme Nu Assis au Bord de la Mer (Jongeman bij de zee, 1836), thans te zien in het Louvre.

In de jaren 1850 maakt Flandrin ook diverse kerkelijke schilderijen in opdracht, waarbij de invloed van de Engelse prerafaëlieten herkenbaar is. Geprezen werd zijn koorschildering over de intocht van Jezus in Jeruzalem in de Église Saint-Germain-des-Prés te Parijs. Bekend zijn verder zijn fresco's in de Église Saint-Vincent-de-Paul. Ook de Basiliek Saint-Martin in zijn geboortestad Lyon voorzag hij van muurschilderingen.

Gedurende zijn carrière maakte Flandrin ook veel portretten, waarbij de invloed van Ingres steeds herkenbaar blijft. Op latere leeftijd doceerde hij aan de Académie des Beaux-Arts en telde onder anderen Karel Verlat, Franz De Vadder en James Tissot onder zijn leerlingen. Hij overleed in 1864 tijdens een verblijf in Rome, twee dagen voor zijn 55e verjaardag.

• 
  Jongeman bij de zee
• 
  Prins Polytès, zoon van de Trojaanse koning Priamus, overschouwt de Grieken
• 
  Euripides
• 
  piëta
• 
  Portret van een dame
• 
  Studie van een jonge Griekse
• 
  De Florentijnse
• 
  Jonge vrouw, bijgenaamd de Florentijnse
• 
  De Florentijnse
• 
  Portret van mevrouw Flandrin

• Maxime de Montrond: Hippolyte Flandrin. Étude biographique et historique. Lefort, Lille, 1889
• Jean B. Poncet: Hippolyte Flandrin. Presse universelle, Parijs 1864

• (en) Korte biografie
• (en) Biografische gegevens

Zie de categorie Hippolyte Flandrin van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

1. ↑ La sculpture dans les cimetières de Paris, 1897; pagina('s): 193.
2. ↑ Le cimetière du Père-Lachaise; pagina('s): 157.
3. ↑ https://agorha.inha.fr/inhaprod/ark:/54721/002111082; AGORHA; geraadpleegd op: 1 april 2019.
4. 1 2 RKDartists; geraadpleegd op: 3 maart 2018; RKDartists-identificatiecode: 28231.
5. 1 2 Léonore-database.