Herman Haan
| Herman Haan | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsinformatie | ||||
| Geboortedatum | 22 mei 1914 | |||
| Geboorteplaats | Amsterdam | |||
| Overlijdensdatum | 1 mei 1996 | |||
| Overlijdensplaats | Vlaardingen | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep(en) | architect,[1][2][3] conservator,[1] amateurarcheoloog[4] | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werkgever(s) | Wereldmuseum Rotterdam[1] | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Archieflocatie | Het Nieuwe Instituut[5] | |||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Herman Petrus Coenraad Haan (Amsterdam, 22 mei 1914 – Vlaardingen, 1 mei 1996) was een Nederlands architect.
Achtergrond
Hij was zoon van Marchien van Son uit Nieuwer-Amstel en klerk Ludolf Johannes Haan uit Scheemda. Vanuit de Overtoom verhuisde het gezin in 1920 naar Winschoten.[6] Hijzelf was tussen 1941 en 1944 getrouwd met Maria Martha Oosterom; in 1951 trouwde hij als 36-jarige met de 27-jarige kunstenares Hansje Fischer.[7]
Op school wilde het niet erg vlotten. Hij maakte een Hogereburgerschool (hbs) en Ambachtsschool niet af, maar kwam terecht op de MTS in Groningen waar hij twee jaar bleef. Dat gebouw was ontworpen door Leendert van der Vlugt en Jan Gerko Wiebenga. Zodoende kreeg hij meteen te maken met het Nieuwe Bouwen.
Werk
Werk begint op het kantoor van architect Egbert Reitsma. Daarna volgt een aanstelling bij British Petroleum. In de jaren dertig vestigt hij zich zelfstandig architect en kan zijn eerste opdracht aannemen (bankfiliaal met woonhuis en villa). In 1940 vertrekt hij naar Rotterdam en sluit zich aan bij het kantoor van architect en bouwondernemer Ph. Kanters. In 1941 begon hij aan verdere studie aan de Academie van Bouwkunst in Amsterdam. Hij krijgt er met medeleerlingen Leo de Jonge, Jaap Bakema en Lotte Stam-Beese les; één van zijn leermeesters werd Willem van Tijen. Een studieweekend in 1942 bracht hem in contact met Gerrit Rietveld. De Tweede Wereldoorlog brengt zijn studie tot stilstand, maar hij pakt de draad in 1945 weer op. Hij krijgt er echter te maken met de conservatieve architect Henry Zwiers, die zijn examenstuk te modern vindt. Haan heeft geen zin in een herexamen; hij gaat dan maar zonder diploma door het leven. Hij heeft de stroom mee, want hij wordt ingeschakeld vanuit de kennissenkring vanuit het verzet en voor de wederopbouw zijn tal van architecten nodig. Hij gaat een samenwerkingsverband aan met Piet de Hoog; in 1967 heeft dan de leiding over Atelier aA. Er is nog wel een grote opdracht voor woningbouw in Sterrenburg in Dordrecht (1975), maar opdrachten komen niet meer. Zijn laatste werk zou een vakantiewoning in Burghsluis zijn (1984). Haan ontwierp in 1953 zijn eigen woning aan de Kralingseweg 187, nog in de stijl van het Nieuwe Bouwen; het werd in 1996 omschreven als een dunne betonnen plaat op één kolom met plat dak, grote glaspartijen en een overdekt terras.
Hobby
Zijn hobby gedurende zijn leven was reizen door Afrika, steeds begeleid door zijn vrouw. Zijn eerste reis daarnaar toe zou al in 1929 zijn geweest. Hij vindt daarin gezelschap met Bert Schierbeek, Aldo van Eyck en Hannie van Eyck, Jan Rietveld en Corneille. Zijn eigenzinnigheid leidt er af en toe dat hij op stel en sprong richting dat continent trekt, soms midden in een opdracht. Bekend gebleven is zijn deelname aan de Tellem-expeditie.
Het Nieuwe Instituut concludeert dat zijn werk als amateurarcheoloog voor het Wereldmuseum Rotterdam (Museum voor Land en Volkenkunde) soms zijn werk als architect overstijgt. Collega Joop van Stigt omschreef hem in 1995 als een fantast; er werd toen over zijn werk een tentoonstelling gehouden in ARCAM. Hijzelf was door ziekte niet meer staat om uitleg te geven over zijn werken, Van Stigt zag dat Haans stijl in de loop der jaren was ingehaald. Architect en architectuurcriticus Piet Vollaard schreef een bijbehorende monografie: Herman Haan, architect.
Hansje Haan
Hansje (H.A.) Haan-Fischer (circa 1924-26 november 1997) was gespecialiseerd in plak-, knip-, naai- en schilderwerk in de categorie “decoratieve muurversiering” en hield eigen exposities, was ook wel betrokken bij Goed Wonen. In 1957 ontwierp ze kostuums voor Sieto Hoving voor optredens in Tingel Tangel. Haar man had de Hovings begeleid tijdens de verbouw van school tot dat theater.
- Het Nieuwe Instituut, Archief H.P.C. Haan met zijn archief HAAX over periode 1932-1984 in combinatie met Bonas Essay (geraadpleegd 20 november 2025)
- MDV, Ode aan Herman Haan. Het Parool (31 maart 1996). Geraadpleegd op 20 november 2025 – via Delpher.
- Jasmijn Hofman en Mirjam Keunen, Nieuwe aandacht voor vergeten architect. Algemeen Dagblad (6 april 1996). Geraadpleegd op 20 november 2025 – via Delpher.
- 1 2 3 beeldbank Nederlands Fotomuseum; geraadpleegd op: 20 februari 2020; Nederlands Fotomuseum-identificatiecode voor fotograaf: b62c0c51-71a1-1fb2-5421-549f3fd3415c.
- ↑ "Haan, H."; Nieuwe Instituut Collectieplatform; genoemd als: H. Haan; geraadpleegd op: 5 november 2025; Handle-identificatiecode: 21.12141/id/people.f3a01ca6-1231-4649-bc02-6f84d7c6b564.
- ↑ RKDartists; geraadpleegd op: 10 december 2025; RKDartists-identificatiecode: 87164.
- ↑ NTR, De Tellem-expeditie: schedels meten in Afrika. Andere Tijden. Geraadpleegd op 20 november 2025.
- ↑ "Haan, H.P.C. (Herman Petrus Coenraad) / Archief"; Nieuwe Instituut Dataplatform; genoemd als: Haan, Herman Petrus Coenraad; geraadpleegd op: 2 juni 2024; Handle-identificatiecode: 21.12141/doc/collect.659E7926-D2DC-4E7F-93F6-26F2EE182A01.
- ↑ Stadsarchief Amsterdam, bevolkingsregisterkaart
- ↑ Burgerlijke Stand, Getrouwd. Het Vrije Volk (2 februari 1951). Geraadpleegd op 20 november 2025 – via Delpher.
