Henry Tonks

Tonks, door George Charles Beresford in 1902 en 1922

Henry Tonks, (Birmingham, 9 april 1862 - Londen, 8 januari 1937) was een Engels kunstschilder en tekenaar. Zijn werk werd sterk beïnvloed door het impressionisme.

Tonks studeerde medicijnen in Brighton en werkte van 1885 tot 1888 in het London Hospital, waar in die periode ook Joseph Merrick als permanente patiënt verbleef. Als fervent amateurtekenaar koos hij echter in 1888 voor een artistieke carrière en ging studeren aan de 'Westminster School of Art'. Vanaf 1892 gaf hij les aan de Slade School of Fine Art. Daar stond hij vervolgens decennialang bekend als een van de meest vooruitstrevende professoren en leidde tot 1930 vooraanstaande kunstenaars op, waaronder Harold Gilman, Spencer Gore, Augustus John, Gwen John, Wyndham Lewis, Mark Gertler, David Bomberg en Isaac Rosenberg. Hij was bevriend met James McNeill Whistler, Walter Sickert, Philip Wilson Steer, George Clausen en John Singer Sargent.

Tonks' werk als kunstschilder werd sterk beïnvloed door het Franse impressionisme, maar ook door de elegante schilderstijl van Whistler. Hij maakte veel interieurs, portretten en modelstudies. Ook werkte hij regelmatig als karikaturist voor vooraanstaande Engelse kranten en tijdschriften.

Eerste Wereldoorlog

Tijdens de Eerste Wereldoorlog trad Tonks op als oorlogskunstenaar. Samen met John Singer Sargent reisde hij langs het front. Hij maakte tussen 1916 en 1918 een grote reeks portretten voor plastisch chirurg Harold Gillies van oorlogsslachtoffers met ernstige gezichtsverwondingen. Zijn medische kennis en achtergrond in de anatomie kwam hierbij goed van pas. Tonks gaf zelf aan dat hij in deze periode een grote artistieke vrijheid ervoer, omdat de portretten oorspronkelijk niet bedoeld waren voor publicatie. Hij zou naast portretten ook verschillende medische procedures vastleggen. Historica Lindsey Fitzharris meent dat zijn werk essentieel was voor het vastleggen van standaard werkwijzen in de plastische chirurgie. Zijn tekeningen in kleur waren volgens haar nauwgezetter dan de zwart-wit fotografie waarvan men zich in die tijd kon bedienen. Ook was er door zijn aanwezigheid een minder grote inbreuk op de privacy van de patiënten dan er wellicht door foto's zou zijn geweest.^[1][2]

In 1919, tijdens de Russische Burgeroorlog, ging Tonks als oorlogsschilder naar Archangelsk.

Tonks was lid van de New English Art Club. Hij overleed in 1937, op 74-jarige leeftijd. Een jaar voor zijn overlijden vond een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk plaats in de Tate Gallery te Londen.

• 
  Rosamund and the Purple Jar, Study
• 
  Rosamund and the Purple Jar
• 
  Matinee Rehearsal
• 
  The Torn Gown
• 
  The Pearl Necklace
• 
  The Toilet
• 
  Woman Walking on Sand
• 
  The Vison of Cezanne
• 
  The Hat Shop
• 
  Sodales - Mr. Steer and Mr. Sickert

• L. Morris: Henry Tonks and the art of pure drawing (1985)
• J. Rothenstein: Henry Tonks 1862-1937, in J. Rothenstein, Modern English Painters Sickert To Smith (1952)
• J. Hone: The Life of Henry Tonks (1939)

• (en) Biografie Henry Tonks
• (en) Henry Tonks: the facial injury artist

Zie de categorie Henry Tonks van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.