Henry Havard
| Henry Havard | ||||
|---|---|---|---|---|
%252C_RP-F-1920-47.jpg) | ||||
Portret van Havard (vóór 1900) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Pseudoniem(en) | Henri-H. Moss[1] | |||
| Geboortedatum | 5 september 1838 | |||
| Geboorteplaats | Charolles Saône-et-Loire | |||
| Overlijdensdatum | 31 oktober 1921 | |||
| Overlijdensplaats | Parijs | |||
| Geboorteland |  Frankrijk | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | Kunsthistoricus, schrijver | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1871-1921 | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Werken in collectie | Stedelijk Museum Zutphen,[2] Nederlands Openluchtmuseum[3] | |||
| Prijzen en onderscheidingen | Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau,[4] Ridder in het Legioen van Eer (1881),[5] Officier in het Legioen van Eer (1889),[5] Officier de l'Instruction publique (1889)[5] | |||
| Dbnl-profiel | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Henry Havard (Charolles, 5 september 1838 – Parijs, 31 oktober 1921) was een Frans kunsthistoricus en schrijver.
Biografie
Havard kwam uit Bourgondië. Zijn vader was Joseph-Louis Havard. In 1844 verhuisde de familie Havard naar Parijs. In 1871 was Henry Havard als commandant van de Nationale Garde betrokken bij de Commune van Parijs. Na het neerslaan van deze volksopstand werd Havard vermoedelijk ter dood veroordeeld en vluchtte hij naar Nederland.[6]
In Nederland begon Havard te schrijven over kunst en de reizen die hij maakte. In de zomer van 1871 bracht hij de zomer met Claude Monet door in Zaandam. Daarna maakte hij verschillende reizen door Nederland, waar hij meerdere boeken over schreef. Het beroemdst was La Hollande pittoresque. Voyage aux villes mortes du Zuiderzée. In dat boek maakte Havard een reis over de Zuiderzee met de tjalk Hermina van Pouwel Slurink en bezocht hij de dorpen en steden langs de kust.[7]
In 1877 keerde Havard terug naar Frankrijk. Daarna maakte hij snel carrière als inspecteur des Beaux-Arts. Zijn leven lang bleef hij over Nederlandse kunst schrijven. Hij schreef onder meer een standaardwerk over het Delfts blauw: Histoire de la faïence de Delft. In 1921 overleed Havard in Parijs.[8]
Zijn werken hangen thans in het Stedelijk Museum Zutphen en het Nederlands Openluchtmuseum.
Privéleven
Havard was getrouwd met Élisabeth Hack.
Prijzen en onderscheidingen
Havard was Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau, Ridder in het Legioen van Eer en Officier in het Legioen van Eer.[9]
Bibliografie
- 1850 - Histoire de l'Orfèvrerie Française
- 1876 - Amsterdam et Venise
- 1878 - Histoire de la faïence de Delft, samen met Leopold Flameng en Charles Goutzwiller
- 1881 - La Hollande à vol d'oiseau
- 1882 - L'art a Travers Les Moeurs
- 1883 - La Flandre à Vol d'Oiseau, samen met Maxime Lalanne
- 1892 - Un peintre de chats
- 1893 - L'horlogerie
- 1895 - L'Oeuvre de P.-V. Galland
- 1897 - La verrerie
- 1920 - La tapisserie
- 1929 - Les Styles
- ↑ Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 30 augustus 2020; NKC-identificatiecode: xx0153306.
- ↑ 33. Zutphen: les bords de l'Yssel. Geraadpleegd op 14 maart 2021.
- ↑ Inhabitants and houses of the island of Urk. Geraadpleegd op 14 maart 2021.
- ↑ Dictionnaire critique des historiens de l'art actifs en France de la Révolution à la Première Guerre mondiale.
- 1 2 3 https://www.inha.fr/fr/ressources/publications/publications-numeriques/dictionnaire-critique-des-historiens-de-l-art/havard-henry.html; geraadpleegd op: 18 mei 2020.
- ↑ (fr) INHA, HAVARD, Henry. http://www.inha.fr (13 oktober 2008). Geraadpleegd op 10 december 2023.
- ↑ Nijboer, R (2023). Wereldzee in de polder. HarperCollins Holland, Amsterdam. ISBN 9789402712759.
- ↑ Tollebeek, J. (2021). Henry Havard en Delft. Over de rol van een Franse balling in een Nederlandse renaissance.. Vormen uit vuur 2021
- ↑ Dictionnaire critique des historiens de l'art actifs en France de la Révolution à la Première Guerre mondiale
