Henri Martin (historicus)

Bon Louis Henri Martin (Saint-Quentin, 20 februari 1810 - Parijs, 14 december 1883) was een Frans historicus. Nadat Martin enkele verhalen had geschreven, wijdde hij zijn leven aan de geschiedenis van Frankrijk. Zijn belangrijkste werk is Histoire de France, bestaande uit 19 delen. Hij was ook een politicus tijdens de Derde Franse Republiek.

Martin begon zijn beroepsloopbaan als notarisklerk. Later werd hij actief als essayist en journalist. Hij schreef enkele historische romans die weinig succes kenden. Hij maakte naam als historicus en borduurde verder op de ideeën van Amédée Thierry. Zijn Histoire de France was erg invloedrijk en maakte van Vercingetorix de eerste nationale held van Frankrijk.

In 1871 werd hij lid van de Académie des sciences morales et politiques. In 1878 werd Martin verkozen tot lid van de Académie française. In 1880 werd hij voorzitter van de Commission de Géographie historique de l'ancienne France (voorheen Commission de Topographie des Gaules).^[1]

Pas vanaf 1870, na de val van het Tweede Franse Keizerrijk, ging Martin in de politiek. Hij werd burgemeester van de 16e arrondissement tijdens het Beleg van Parijs door de Pruisen. In 1871 werd hij verkozen als parlementslid in de Assemblée nationale. In 1876 werd hij verkozen in de Senaat, waarin hij bleef zetelen tot zijn dood.^[2]

• Histoire des gaulois (1833)
• Histoire de France (19 delen, 1837-1854)
• Jeanne d'Arc (1856)
• Daniel Manin (1859)
• L'unité italienne et la France (1861)
• Pologne et Moscovie (1863)
• La Russie et l'Europe (1866)
• De la France, de son génie, de ses destinées (1867)
• Histoire de France depuis 1789 jusqu’à nos jours (8 delen, 1878-1883)